تاثير ساختاري سبك هاي دلبستگي بر ادراك شايستگي با ميانجي گري عزت نفس در دانش آموزان ابتدايي پايه چهارم، پنجم و ششم

با توجه به اهميت و ضرورت شناخت ادراك شايستگي و تاثيري كه اين متغير بر ادراك مثبت از خويش و احساس كفايت دانش آموزان ابتدايي دارد و به عنوان شاخص مهمي از سلامت روان دانش آموزان در نظر گرفته ميشود، پژوهش حاضر در پي آن بود تا با طراحي الگويي تاثير برخي از مهمترين متغيرهاي موثر بر ادراك شايستگي كودكان را بررسي نمايد. اين پژوهش يك پژوهش توصيفي-تحليلي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل همه دانشآموزان ابتدايي پايه (چهارم، پنجم و ششم) در شهر قدس در سال تحصيلي ۹۸-۱۳۹۷ بود. نمونه شامل ۴۰۰ دانش آموز ابتدايي پايه چهارم، پنجم و ششم (۲۰۰ دختر و ۲۰۰ پسر) بودند كه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و پرسشنامههاي خود-ادراكي كودكان(Harter,1982)، عزت‌نفس (Coopersmith,1967) و روابط مياني دلبستگي (Kappenberg Halpern, 2006) را تكميل كردند. از همبستگي پيرسون و الگويابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزارهاي SPSS نسخه ۲۴ و ليزرل نسخه ۸ استفاده شد. نتايج نشان دادند كه سبكهاي دلبستگي هم به طور مستقيم و هم از مسير عزت نفس، ادراك شايستگي را پيش‌بيني ميكنند. نتايج اين پژوهش نشان داد برنامه‌ريزان و مشاوران براي افزايش ادراك شايستگي در دانش‌آموزان به نقش مهم و بنيادين عزت‌نفس و سبك-هاي دلبستگي توجه داشته باشند و با برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي به ارتقاي آن‌ها بپردازند.