مدل يابي معادلات ساختاري تاثير سيستم هاي مغزي رفتاري بر خودكارآمدي، راهبردهاي مقابله اي با نقش واسطه اي تنظيم هيجان در معتادان ترك اعتياد با متادون

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه اي تنظيم هيجان در رابطه سيستم هاي مغزي رفتاري با راهبردهاي مقابله اي و خودكارامدي در معتادان ترك اعتياد با متادون انجام شد. روش اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود؛ جامعه آماري در اين تحقيق شامل كليه معتادان ترك اعتياد با متادون مراجعه كننده به مركز روانپزشكي مدرس بودند كه از بين آنها 195 نفر به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسش‌نامه ي شخصيت ويلسون،گـري و بـارت (1989)، سـبك هاي مقابلـه بـا اسـترس بيلينگز و موس (1981)، خودكارآمدي عمومي شوارتز و جروسلم (1979) و تنظيم هيجان گراتز و رومر (2004) بود. نتايج حاصل از معادلات نشان داد كه: سيستم هاي مغزي رفتاري بر راهبردهاي مقابله اي، تنظيم هيجان و خودكارامدي تاثيرگذار مي باشد و تنظيم هيجان بر راهبردهاي مقابله اي و خودكارآمدي تاثير دارد (P≤0. 05). همچنين نتايج نشان داد كه مدل از برازش خوبي برخوردار است و 62 درصد از اثر كل سيستم هاي مغزي رفتاري بر راهبردهاي مقابله اي از طريق ميانجي تنظيم هيجان و 29 درصد از اثر كل سيستم هاي مغزي رفتاري بر خودكارآمدي از طريق ميانجي تنظيم هيجان تبيين مي شود.