نشانه شناسي اجتماعي نامه‌هاي اميرمؤمنان عليه السلام به عثمان بن حنيف انصاري با تكيه بر نظريه پي‌ير گيرو

نشانه‌شناسي، رويكردي پژوهشي براي بررسي نشانه‌ها در جهت درك مفاهيم پنهان در متن است وبه بررسي، تجزيه و تحليل نشانه‌ها مي‌پردازد. اين دانش همراه زبان‌شناسي و جامعه‌شناسي، روشي كارآمد در جهت تجزيه و تحليل و درك بهتر مفاهيم درون متون است. پي‌ير گيرو، نشانه‌شناسي اجتماعي را از طريق دو مقوله‌ي هويت و آداب معاشرت مورد بررسي قرار مي‌دهد. مقوله‌ي هويت شامل دين، لباس، نشان‌ها، شغل‌ها، القاب بوده و مقوله‌ي آداب معاشرت شامل لحن كلام، اطوار، خوراك و... است. با بررسي متون روايي مشخص گرديد، دو نامه‌ي اميرمؤمنان عليه السلام به عثمان بن حنيف انصاري داراي ظرفيت مناسبي براي بررسي نشانه‌شناسي اجتماعي بوده و بازتابي روشن و جامع از مسائل عصر امام عليه السلام ارائه مي‌نمايد. روش پژوهش توصيفي-تحليلي و رويكرد آن، نشانه‌شناسي اجتماعي بوده و به‌دنبال روشن شدن زواياي پنهان اجتماعي از فرهنگ، هويت، آداب و رسوم، زمان و مكان مربوط به تدوين اين نامه‌ها است.پرسش اصلي تحقيق از انواع مؤلفه‌هاي نشانه‌شناسي اجتماعي در اين نامه‌ها بوده ويافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه هر دوگونه از مؤلفه‌هاي نشانه‌شناسي اجتماعي (هويت-آداب معاشرت) در نامه‌هاي ارسالي امام عليه السلام به عثمان‌بن حنيف، وجود داشته كه نشان از تنوع نشانگان و عنايت خاص اميرمؤمنان عليه السلام به درون‌مايه اجتماعي، فرهنگ، اخلاق، اعتقادات و زمانه دارد؛ همچنين توجه به تضاد طبقاتي ميان افراد فرودست و فرادست در زمينه‌ي تغذيه و پوشاك از برجسته‌ترين موارد آداب معاشرت اجتماعي در اين نامه‌ها است.