مؤلّفه‌هاي اعتماد عمومي و سرمايه اجتماعي با نگاهي تحليلي به جريان ناكثين در نهج‌البلاغه

استقرار نظام جمهوري اسلامي و طرح سياست‌هايي مانند عدالت‌خواهي، ظلم‌ستيزي و پايبندي به آموزه‌هاي ديني، موجب توجّه افكار عمومي به ويژه تحصيل كردگان به اين سياست‌ها و نحوه برخورد با سهم‌خواهان شده و در عين حال اجراي فراگير عدالت از مهمترين عوامل اعتماد عمومي به عنوان مهمترين ركن سرمايه اجتماعي، همچنين از مهمترين مؤلّفه‌هاي قدرت نرم براي جمهوري اسلامي است. در اين ميان يكي از آرمان‌هاي مشترك جمهوري اسلامي با حكومت علوي، عدالت‌ورزي و از چالش‌هاي مهمّ فراروي اين دو، تفكّر سهم‌خواهي‌است. از نمادهاي اين تفكّر در حكومت علوي، ناكثين بوده‌اند. با توجّه به تشابه آرماني، همان چالش و تفكّر در برابر جمهوري اسلامي نيز مشهود است. اين پژوهه با روش توصيفي- تحليلي، با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، ضمن بيان ويژگي‌ها و اهداف ناكثين به عنوان نماينده تفكّر فوق و مواضع امام علي عليه السلام در برابر آنان و توجه به مؤلّفه‌هاي افزايش اعتماد عمومي با رويكرد به نهج‌البلاغه كه تاكنون مغفول واقع شده، به بررسي اين موضوع پرداخته و به اين نتيجه دست يافته كه مهمترين عامل براي تحقّق آرمان‌ها، عدالت‌ورزي، طرد سهم‌خواهي‌ها و به كارگيري مؤلّفه‌هاي تاثير گذار بر افزايش اعتماد عمومي، بر اساس توصيه‌هاي امام علي عليه السلام دراين‌باره مي‌باشد.