اثربخشي برنامۀ توانمندسازي حسي- حركتي خانواده محور بر مهارت‌هاي زندگي روزمرۀ دانش‌آموزان با نشانگان داون

كودكان با نشانگان داون در زمينه هاي مختلف زندگي خويش دچار محدوديت هاي قابل توجهي هستند. در اين ميان، مهارت هاي زندگي روزمره ازجمله زمينه هايي است كه اهميت به سزايي جهت موفقيت اين كودكان در زندگي دارد. با اين حال، مرور شواهد پژوهشي حاكي از آن است كه مداخلات كارآمدي چون برنامه هاي توانبخشي خانواده محور كمتر در اين حوزه مورد بررسي قرار گرفته است. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي برنامۀ توانمندسازي حسي- حركتي خانواده محور بر مهارت هاي زندگي روزمرۀ دانش آموزان با نشانگان داون انجام شد. طرح پژوهش، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل كليۀ دانش‌آموزان با نشانگان داون شهرستان كاشان در سال تحصيلي 1401-1400 بود. نمونۀ پژوهش شامل 30 دانش آموز در دامنۀ سني 8 تا 12 سال بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل گمارده شد. ابزار جمع آوري اطلاعات آزمون رشد اجتماعي واينلند (1980) بود. جهت تحليل داده ها از آزمون كوواريانس چندمتغيري استفاده شد. نتايج نشان داد كه از لحاظ تمامي مؤلفه هاي مهارت هاي زندگي روزمره تفاوت معناداري ميان گروه آزمايش و كنترل وجود دارد (p 0.01). در نتيجه، مي توان برنامۀ توانمندسازي حسي- حركتي خانواده محور را به عنوان مداخله اي مناسب جهت بهبود مهارت هاي زندگي روزمرۀ دانش آموزان با نشانگان داون پيشنهاد نمود.