بررسي آثار و پيامدهاي سكونتگاه هاي خلاق در توسعه مناطق روستايي (مطالعه موردي: روستاهاي شهرستان رشتخوار)

روستا كهن ترين شكل سكونتگاه بشري است و روستانشيني يكي از قديمي ترين شيوه هاي زندگي بشر است. از اين رو، برنامه ريزان روستايي بايد براي توسعه پايدار روستاها به دنبال راه حل جديد و نويي باشند. در اين راستا، ايجاد سكونتگاه هاي خلاق مي تواند راه حلي مناسب براي پايداري روستاها باشند. هدف پژوهش حاضر بررسي آثار و پيامدهاي سكونتگاه هاي خلاق در توسعه مناطق روستايي مي باشد. پژوهش به لحاظ هدف،كاربردي است و به لحاظ ماهيت ونوع گردآوري اطلاعات از نوع توصيفي – تحليلي است. جمع آوري داده ها به دو صورت اسنادي و ميداني(پرسشنامه) در 5 بعد توسعه روستايي اقتصادي، اجتماعي- فرهنگي، نهادي – مديريتي، زيست محيطي، كالبدي و 6 بعد سكونتگاه هاي خلاق(انعطاف پذيري، ابتكار، آموزش و ترويج، خطرپذيري، رهبري، مشاركت) انجام شد. جامعه آماري پژوهش شامل سرپرستان خانواردرروستاهاي شهرستان رشتخوار بوده كه براساس فرمول كوكران حجم نمونه 377 خانوار محاسبه و همچنين براي تكميل پرسشنامه ها در اين مطالعه، ازگروه هاي تصميم ساز شامل 15نفر از نخبگان(اساتيد دانشگاه، كارشناسان و مديران توسعه روستايي و كشاورزي) نظر خواهي شد. براي رتبه بندي و تحليل فضايي روستا از تكنيك مولتي مورا و Arc GIS و  براي تحليل هاي آماري از تكنيك AHP و  نرم افزارهاي Expert choice ، SPSS  استفاده شد. در اين پژوهش ، شاخص مشاركت با استفاده از تكنيك AHP،  بيشترين امتياز (0.30) و شاخص خطرپذيري كمترين امتياز (0.11) را به خود اختصاص داده اند. يافته هاي تحقيق نشان دهنده آن است كه، رابطه معناداري بين آثار و پيامدهاي روستاهاي خلاق و توسعه مناطق روستايي وجود دارد به گونه اي كه ضريب همبستگي بين آثار و پيامدهاي سكونتگاه هاي خلاق و توسعه در سطح مناطق  روستايي 0.710 به دست آمد. براين اساس، مي توان اظهار كرد كه آثار و پيامدهاي سكونتگاه هاي خلاق ارتباط مستقيمي با يك ديگر دارند.