اثربخشي مربيگري راه‌حل محور بر خردمندي و تاب‌آوري زنان سالمند و ميانسال

پايان هر دوره از زندگي و شروع دوره جديدي از آن مشكلات روان‌شناختي متعددي را ايجاد مي‌كند. يكپارچگي در مقابل نااميدي يكي از بحران‌هاي اساسي سالمندان و افراد در آستانه سالمندي است كه با افزايش خردمندي و تاب‌آوري قابل حل مي‌شود. بنابراين انجام اين مداخله با هدف بهبود خردمندي و تاب‌آوري ضروري به نظر مي‌رسد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مربيگري راه‌حل محور بر خردمندي و تاب‌آوري زنان سالمند و ميانسال انجام شد. روش پژوهش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي مراجعان زن سالمند و ميانسال مراكز بهزيستي و مراكز مشاوره استان اصفهان در پاييز 1401 بود. نمونه شامل 32 زن سالمند با ميانگين سني 61.8 سال در گروه آزمايش و62.1 در گروه كنترل بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب، و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه خردمندي آردلت، و پرسش‌نامه تاب‌آوري كانور و ديويدسون بود. شركت‌كنندگان در گروه آزمايش 8 جلسه 60 دقيقه‌اي مداخله مربيگري راه‌حل محور دريافت كردند و گروه كنترل در اين زمان هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. داده‌ها با آزمون تحليل كوواريانس تك متغيره در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه مداخله مربيگري راه‌حل محور باعث افزايش خردمندي و تاب‌آوري مي‌شود (0.05 P )بر اساس نتايج توصيه مي‌شود مشاوران و روان‌شناسان از مداخله مربيگري راه‌حل محور در جهت افزايش تاب‌آوري و خردمندي زنان سالمند و ميانسال در كنار ساير روش‌ها بهره بگيرند.