ارزيابي لاين هاي اينبرد نوتركيب گندم در مقايسه با ارقام شاهد از لحاظ مؤلفه هاي مختلف جوانه زني بر اساس شاخص هاي چندصفتي

گندم به عنوان يكي از مهم ترين گياهان زراعي، تأمين كننده اصلي غذاي انسان مي باشد. اين تحقيق با هدف بررسي لاين هاي اينبرد نوتركيب گندم بر اساس مولفه هاي جوانه زني و مقايسه آنها با ارقام شاهد منطقه براي انتخاب برترين لاين ها با استفاده از شاخص گزينشي فاصله ژنوتيپ-ايدئوتيپ چندصفتي (MGIDI) انجام شد. به اين منظور 40 لاين اينبرد نوتركيب گندم (F8) به همراه شش رقم شاهد (آرمان، آراز، احسان، تيرگان، معراج و كلاته) ارزيابي شدند. با توجه به نتايج تجزيه واريانس تفاوت معني داري بين ژنوتيپ هاي مورد مطالعه براي همه صفات در سطح احتمال يك درصد مشاهده شد. نتايج تجزيه به عامل ها براي صفات مورد بررسي سه عامل را شناسايي كرد كه 86.93 درصد از تنوع كل داده ها را توجيه نمودند. بر مبناي شاخص MGIDI نيز هفت لاين L3-4، L7-5، L7-4، L8-5، L4-4، L5-3 و L3-3 انتخاب شدند كه با كمترين فاصله تا ژنوتيپ ايده آل جزء برترين ژنوتيپ ها بودند. بر اساس تجزيه خوشه اي ژنوتيپ ها به پنج گروه تقسيم شدند و ژنوتيپ هاي گروه پنجم، از لحاظ كليه مؤلفه هاي جوانه زني و صفات گياهچه اي به عنوان برترين ژنوتيپ ها شناسايي شدند كه منطبق با ژنوتيپ هاي شناسايي شده بر مبناي شاخص MGIDI بود. بيشترين درصد ديفرانسيل گزينش و بهره ژنتيكي به شاخص بنيه بذر وزني تر (به ترتيب 16.49 و 14.29درصد) اختصاص داشت كه نشان مي دهد برتر بودن ژنوتيپ هاي انتخابي از لحاظ اين ويژگي برجسته تر مي باشد. بر اساس نتايج، لاين هاي اينبرد نوتركيب مورد مطالعه از لحاظ صفات مورد بررسي، به طور معني داري برتر از ارقام شاهد بودند. همچنين نتايج اين بررسي نشان داد، استفاده از شاخص MGIDI مي تواند به طور كارآمدي ژنوتيپ هاي برتر را شناسايي كند.