بررسي تأثير بيان نوشتاري بر رضايت جنسي و زناشويي زنان با مولتيپل اسكلروزيس

سابقه و هدف: بيماري مولتيپل اسكلروزيس اختلالي نورولوژيك و نسبتاً فراوان است كه غالباً زنان جوان را درگير مي‌كند. در اين راستا، اين مطالعه با هدف تعيين تأثير بيان نوشتاري بر رضايت جنسي و زناشويي زنان با مولتيپل اسكلروزيس انجام شد. مواد و روش‌‌ها: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي با گروه كنترل بود كه براي ارزيابي رضايت جنسي و زناشويي درباره‌ي 104 زن متأهل 18 تا 45ساله‌ي مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس مراجعه‌كننده به كلينيك تخصصي منتخب شهر تهران در سال 1400 انجام شد. معيارهاي ورود شامل داشتن حداقل سواد، عدم مصرف داروهاي اعصاب و روان، عدم ابتلا به بيماري مزمن ديگري غير از ‌ام‌اس، عدم بارداري يا شيردهي بود. نمونه‌گيري به شكل مستمر و تخصيص تصادفي نمونه‌ها به دو گروه بر اساس جدول اعداد تصادفي انجام شد. گروه مداخله حداقل يك روز در هفته به مدت چهار هفته بيان نوشتاري را در منزل انجام دادند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه‌ي مشخصات فردي، رضايت جنسي لارسون و رضايت زناشويي انريچ استفاده شد. داده‌ها با SPSS-21 آناليز شدند و سطح معناداري كمتر از 05/0 بود. يافته‌ها: دو گروه از نظر تمام مشخصات فردي بررسي‌شده همگون بودند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه انجام بيان نوشتاري در منزل براي حداقل يك روز در هفته به مدت چهار هفته، سبب افزايش معنادار در نمرات رضايت جنسي (0.01P=) و رضايت زناشويي (0.001P ) مي‌شود. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه مداخله‌ي بيان نوشتاري در زنان مبتلا به ‌ام‌اس در بهبود رضايت جنسي و رضايت زناشويي آنان مؤثر است.