ارزيابي آسيب‌پذيري معيشتي كشاورزان در برابر سيل (موردمطالعه: استان لرستان)

سيل‌ها ازجمله مخاطرات طبيعي هستند كه در مواردي منجر به پديده‌هايي مخرب گشته و آثار اجتماعي، اقتصادي و سلامتي هولناكي را بر جاي مي‌گذارند. در اين ميان جوامع روستايي به دليل معيشت وابسته به تغييرات اقليمي بيشتر در معرض آسيب‌پذيري قرار دارند. بنابراين ارزيابي آسيب‌پذيري معيشتي در سطح محلي براي تهيه سياست مناسب سازگاري و برنامه‌هايي براي رفع چالش‌هاي معيشتي اهميت دارد. لذا هدف اين تحقيق ارزيابي آسيب‌پذيري معيشتي كشاورزان نسبت به سيل در استان لرستان است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه سرپرستان خانوارهاي روستايي سيل‌زده در سه شهرستان خرم‌آباد، چگني و پل‌دختر استان لرستان است كه بر اساس گزارش‌هاي جهاد كشاورزي استان لرستان تعداد آن‌ها 6755 نفر در نظر گرفته شد. با استفاده از فرمول كوكران حجم نمونه 308 خانوار تعيين شد. جهت انتخاب نمونه‌ها از  نمونه‌گيري احتمالي با روش تصادفي نظام‌مند استفاده شد. در اين تحقيق براي محاسبه آسيب‌پذيري معيشتي خانوارهاي روستايي نسبت به سيل از شاخص آسيب‌پذيري معيشتي (LVI) استفاده شد. نتايج نشان داد كه كشاورزان سيل‌زده روستاهاي شهرستان پل‌دختر نسبت به شهرستان چگني و خرم‌آباد آسيب‌پذيري معيشتي بالاتري دارند. در شهرستان پل‌دختر شاخص‌هاي راهبرد معيشتي، شبكه‌هاي اجتماعي، دانش- اطلاعات و سلامتي مقدار بالاتري را نسبت به دو شهرستان ديگر نشان داد؛ كه اين به معني آن است كه شهرستان پل‌دختر در اين شاخص‌ها، آسيب‌پذيري بالاتري را دارد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از اين تحقيق، راهكارهايي جهت كاهش آسيب‌پذيري و تقويت سازگاري  خانوارهاي روستايي در برابر وقوع سيل ارائه شد.