رويكرد روزنامه خلق نسبت به وضعيت اصناف (1332-1330)

اصناف از گروه‌هاي اقتصادي مهم پس از تجار بودند كه با حضور گسترده در انقلاب مشروطه از نقش سنتي خود فاصله گرفتند. در دوره پهلوي اول با سياست‌هاي دولت محدود شدند. پس از اشغال ايران و تشكيل حزب توده كه خود را هوادار طبقات زحمتكش از جمله پيشه‌وران معرفي‌كرد، براي توجه نشان دادن به اقشار ضعيف جامعه و جلب آنها به كمونيست شوروي به انتشار روزنامه‌هاي مختلفي از جمله شهباز، بسوي آينده، مصلحت، بانگ مردم، پايگاه آزادي، شجاعت و خلق پرداخت. روزنامه خلق با صاحب امتيازي مصطفي لنكراني ارگان جمعيت آزادي ايران بود كه در راستاي تبيين شرايط اقتصادي و مشكلات اصناف راه‌اندازي شده بود. پژوهش پيش رو با شيوه توصيفي – تحليلي سعي دارد نشان دهد كه وضعيت اصناف در روزنامه خلق، چگونه بازتاب يافته است؟. نتيجه پژوهش نشان مي‌دهد كه حجم قابل ملاحظه‌اي از مقالات مرتبط با اين موضوع بيانگر سياست اقتصادي غلط دولت در ورود اجناس فاسد و بنجل به كشور و تعطيلي كارگاه‌هاي داخلي ورشكستگي و فقر اصناف است كه در اثر نبودن يك نقشه صحيح اقتصادي و هماهنگ نبودن دستگاه‌‌هاي اقتصادي و توليدي دولت مشكلاتي از جمله گراني مواد اوليه توليدي، واردات بي رويه، اجحاف مالياتي، ستم مأمورين شهرداري و شهرباني را براي اصناف به وجود آورد. همچنين راهكارهايي مبتني بر تشويق صادرات كالا براساس تجارت پاياپاي با اتحاد جماهير شوروي در مقابل اصل چهار ترومن و توجه به زندگي روستاييان براي بالا بردن قدرت خريد آنها در راستاي سياست‌هاي كمونيستي شوروي ارائه داده است.