تأثير روش آماربرداري، اندازه و شكل قطعه نمونه بر كمي‌سازي ساختار جنگل‌هاي شاخه‌زاد بلوط (Quercus brantii Lindl)

كمي‌سازي ساختار، از اساسي‌ترين راه‌هاي مديريت پايدار جنگل‌هاست. اين پژوهش با هدف مقايسۀ روش آماربرداري و تأثير مساحت و شكل قطعات نمونه در كمي‌سازي ساختار جنگل‌هاي شاخه‌زاد بلوط در زاگرس مياني اجرا شد. به اين منظور، محدوده‌اي 30 هكتاري در جنگل‌هاي قلعه‌گل خرم‌آباد مشخص و آماربرداري صددرصد اجرا شد. داده‌ها در محيط سامانۀ اطلاعات جغرافيايي به‌صورت لايه‌هاي اطلاعاتي وارد شد. سپس براساس اهداف پژوهش يك شبكۀ منظم تصادفي با ابعاد 100×100 متر مشخص و با شدت 10 درصد 25 قطعه نمونۀ 12 آري (دايره و مربع‌شكل) برداشت شد. به‌منظور بررسي تأثير مساحت قطعه نمونه در برآورد ويژگي‌هاي ساختاري جنگل، قطعات مربعي 25، 50، 75 و 100 آري به‌صورت تصادفي و با شدت 10 درصد برداشت شد. براساس آزمون من- ويتني، شكل قطعه نمونه تأثير معني‌داري بر نتايج ندارد و شاخص‌هاي چيرگي و تمايز در همۀ روش‌ها نتايج يكساني دارند. اما مساحت قطعات و نحوۀ پراكنش آنها بر نتايج دو شاخص آميختگي و زاويه يكنواخت اثرگذار بوده است. در مقولۀ آميختگي قطعات 50 تا 100آري و طبق شاخص زاويۀ يكنواخت قطعات 12 و 25 آر با ميانگين جامعه اختلاف معني‌داري داشته‌اند. با وجود اين، تفاوت آشكاري در دامنۀ مقادير و طبقات هيچ‌كدام از شاخص‌هاي ساختاري مشاهده نشد. بر اين اساس مجموع روش‌ها و قطعات نمونۀ تحت بررسي، قابليت مناسبي در تشريح ساختار دارند و در زمينۀ شاخص‌هاي حساس‌تر مانند زاويۀ يكنواخت و آميختگي با اعمال روش‌هاي اصلاحي همچون تغيير در تعداد همسايگان مي‌توان خطاهاي احتمالي را كاهش داد.