ارزيابي مؤلفه‌هاي كيفيت سكونتي در بافت فرسوده شهر جهرم

كيفيت محيط سكونتي يكي از موضوعات متداول در زمينه مباحث محيطي است كه بر روابط بين افراد و محيط سكونتي‌شان در سطوح مختلف (مسكن و محله و شهر) متمركز است. بنابراين در اين مقاله، مؤلفه‌هاي كيفيت سكونتي در بافت فرسوده شهر جهرم ارزيابي‌شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي- تحليلي است. گردآوري اطلاعات با روش‌هاي مطالعات كتابخانه‌اي و پيمايش ميداني و ابزار پرسشنامه انجام‌گرفته است. حجم نمونه براي پر كردن پرسشنامه توسط فرمول كوكران تعيين و به تعداد 321 نفر تعيين‌شده است. يافته‌هاي پژوهش با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري در محيط نرم‌افزار آموس و اس‌پي‌اس‌اس مورد تحليل قرار گرفت. بر اساس نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليل داده‌ها، وضعيت سكونتي در بافت فرسوده شهر جهرم در وضعيت نامناسب قرار دارد. همچنين، بر اساس نتايج به‌دست‌آمده مشخص گرديد شاخص دسترسي به خدمات و امكانات بيشترين تأثير در كيفيت سكونتي بافت فرسوده شهر جهرم دارد. در اين زمينه، نقش و اثر دسترسي به مراكز درماني، خريد، تفريحي، ورزشي، مذهبي، آموزشي و غيره از ساير شاخص‌هاي دسترسي بيشتر بود كه ميزان بار عاملي آن برابر 75/0 است. بنابراين وضعيت كيفي سكونتي در بافت فرسوده شهر جهرم در سطحي نامناسب قرار داشته و شاخص‌هاي كيفيت سكونتي در اين زمينه داراي نقش شگرفي هستند كه با بهبود وضعيت اين شاخص‌ها نظير سطح دسترسي‌ها، كاهش آسيب‌هاي اجتماعي و افزايش امنيت اجتماعي و ساير موارد در جهت بهينه‌تر شدن كيفيت سكونتي در بافت فرسوده شهر جهرم اقدام كرد.