تحليل عوامل كليدي مؤثر بر سيستم توليد - بازتوليد بافت‌هاي فرسوده شهري با بهره‌گيري از تفكر سيستمي مطالعه موردي شهر سمنان

بازآفريني شهري از جمله راهبردهايي است كه مي‌تواند بافت‌هاي فرسوده و ناكارآمد شهري را به‌سوي حيات مجدد هدايت كند. بهره‌گيري از تفكر سيستمي در موضوع بازآفريني مي‌تواند منجر به شناسايي سيستم پيچيده و درهم‌تنيده‌اي شود كه در توليد و بازتوليد بافت‌هاي فرسوده، مؤثر قلمداد مي‌شوند. در اين راستا، هدف مطالعه حاضر، بهره‌مندي از نگرش سيستمي در ريشه‌هاي توليد و بازتوليد بافت‌هاي تاريخي/فرسوده در شهر سمنان است. پژوهش پيش‌رو در زمره پژوهش‌هاي كاربردي قرار داشته و از نظر روش تحليل اطلاعات و داده‌ها از روش توصيفي – تحليلي بهره مي‌جويد؛ ابزار گردآوري اطلاعات نيز به‌صورت اسنادي - پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش، 18 نفر از اساتيد دانشگاه، كارشناسان و مسئولان آشنا به بافت شهري سمنان بودند كه به روش گلوله برفي انتخاب شدند. در انتها، با استفاده از نظرات كارشناسان، 24 متغير به‌عنوان پيشران‌هاي مؤثر بر سيستم توليد – بازتوليد بافت فرسوده در شهر سمنان انتخاب شد. جهت تجزيه‌وتحليل ساختاري – تفسيري متغيرها از نرم‌افزار MicMac استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه قوانين و ضوابط حاكم بر بازآفريني منطقه موردمطالعه، مهم‌ترين و مؤثرترين عامل است؛ همچنين شرايط مالكيتي خاص حاكم بر زمين‌هاي باير، خرابه و مخروبه باعث شده تا بخش خصوصي انگيزه‌اي براي سرمايه‌گذاري در اين محدوده نداشته و بازتوليد شرايط موجود را رقم بزند. با تداوم روند كنوني، وضعيت موجود بازتوليد مي‌شود؛ درهم شكستن اين دور فرايند بازتوليد نيازمند وجود نگاهي سازنده به محلات هدف از جانب مديريت شهري و ارگان‌هاي دولتي است كه اين نگاه سازنده مي‌تواند زمينه را براي حضور سرمايه‌گذاران بخش خصوصي در اين محله‌ها فراهم كند.