تاثير خوراك آغازين بافت‌دار با تعيين كم و زياد نسبت پروتئين به انرژي بر قابليت هضم، فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي و خوني گوساله‌هاي شيرخوار

به منظور بررسي تاثير خوراك آغازين بافت‌دار با تعيين كم و زياد نسبت پروتئين به انرژي بر قابليت هضم، فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي و خوني گوساله‌هاي شيرخوار آزمايش حاضر انجام گرفت. بدين منظور از تعداد  48 راس گوساله هلشتاين (نر و ماده)، در قالب يك طرح فاكتوريل، با 4 تيمار و در 12 تكرار براي هر تيمار استفاده شد. گروه هاي آزمايشي شامل: 1) خوراك آغازين آردي آسياب با سطح پروتئين 18 درصد؛ 2) خوراك آغازين آردي  با سطح پروتئين 22 درصد؛ 3) خوراك آغازين بافت‌دار با سطح پروتئين 18 درصد؛ و 4) خوراك آغازين بافت‌دار با سطح پروتئين 22 درصد بود. در اين آزمايش قابليت هضم مواد مغذي، فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي و خوني گوساله‌هاي شيرخوار اندازگيري شد. اثر متقابل بين اثرات اصلي براي ميزان بتا هيدروكسي بوتيرات خون در روز 70 آزمايش معني‌دار بود (0.05 p ). به اين صورت كه خوراك آردي با 18 درصد پروتئين پايين‌ترين ميزان بتا هيدروكسي بوتيرات را داشت. اثر متقابل بين اثرات اصلي براي ساير فراسنجه‌هاي خوني معني‌دار نبود (0.05 p ). اثر متقابل بين اثرات اصلي براي فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي و قابليت هضم تحت تاثير شكل و سطح پروتئين خوراك آغازين قرار نگرفت (0.05 p ). بطور كلي تفاوت چشمگيري بين خوراك بافت‌دار و آسياب درشت همچنين سطح پروتئين 18 و 22 درصد در گروه‌هاي مورد آزمايش مشاهده نشد.