تعيين ويژگي‎ها‎ي روان‎سنجي مقياس حساسيت اضطرابي كودكان

زمينه و هدف: يكي از شايع‎ترين مشكلات روان‎شناختي در كودكان، اختلال‎هاي اضطرابي است. جهت پيشگيري و درمان اضطراب به ابزار معتبر نياز است؛ بنابراين اين پژوهش با هدف دسترسي به ابزار معتبر در ارزيابي حساسيت اضطرابي كودكان انجام شد.روش: اين پژوهش به روش توصيفي- پيمايشي انجام شد. جامعه آماري شامل تمامي دانش‎آموزان 10 تا 13 ساله، پايه چهارم تا ششم ابتدايي، شهر كرمانشاه در سال تحصيلي 1401-1400 بود. براي انتخاب نمونه از روش نمونه‎گيري تصادفي خوشه‎اي استفاده شد و از بين جامعه هدف، 592 دانش‎آموز به‎عنوان نمونه انتخاب و به مقياس حساسيت اضطرابي كودكان (سيلورمن و همكاران، 1991) و مقياس چندبعدي اضطراب كودكان (مارچ و همكاران، 1997) پاسخ دادند. براي تجزيه‌ و تحليل داده­ها از نرم­افزارهاي SPSS-22 و R-4.0.2 استفاده شد. يافته‎ها: نتايج مطالعه نشان داد كه مقياس حساسيت اضطرابي همساني دروني قابل قبولي دارد (85/0=α)؛ ميزان همبستگي بين دو بار اجراي اين مقياس در فاصله دو هفته در دامنه 71/0 تا 92/0 بود (01/0p ). همچنين نتايج تحليل عاملي تأييدي نشان داد كه الگوي سه­­عاملي اين مقياس در جامعه ايراني برازش مطلوبي دارد.نتيجه‎گيري: مقياس حساسيت اضطرابي كودكان در ايران از ويژگي‎هاي روان‎سنجي مطلوبي برخوردار است و مي‎توان از اين ابزار در بررسي ميزان حساسيت اضطرابي كودكان استفاده كرد.