تأثير دماي ناشي از تابش نور ليزر بر شار انرژي عبوري از يك زنجيره پروتئيني

مقدمه: پروتئين به‌عنوان بزرگترين درشت مولكول موجود در بدن از جمله مهم‌ترين اجزاي ارگانيسم‌هاي زنده است كه نقش بسيار اساسي و مهمي را در اين سيستم‌ها دارد. اين مواد از توالي زنجيره‌هاي آمينواسيدي تشكيل شده‌اند كه براساس نوع پروتئين، تعداد اين آمينواسيدها مي‌تواند تا چند هزار نيز برسد. انتقال انرژي زيستي در مولكول‌هاي پروتئين يكي از مباحث مهم در بيولوژي مي باشد كه در فرايندهاي بسياري همچون انقباض عضلات، تكثير DNA، انتقال پالس نوروالكتريك بر روي نورولما، كار با پمپ كلسيم و سديم و غيره حياتي است. روش بررسي: در اين كار، انتقال انرژي زيستي در مولكول‌هاي پروتئين مورد بررسي قرار گرفته است. در اين راستا با در نظر گرفتن تابش ليزر، تاثير دماي اعمال شده روي سيستم مورد بررسي قرار گرفته است. با بكارگيري نظريه سيستم‌هاي غيرخطي، معادلات تحول سيستم و شار انرژي به‌دست‌آمده و اثر دماي اعمال شده و نيز اختلاف دماي بين دو انتهاي سيستم مورد مطالعه قرار گرفته است. يافتـه‌ها: شار‌انرژي در بازه‌هاي زماني مختلف شامل پيك‌هايي مي‌باشد. به‌طوري‌كه توالي با طول 20 سايت، پيك‌هاي بالاتري را نسبت به دو توالي ديگر با طول‌هاي 150 و 300 نشان مي‌دهد. شار انرژي نسبت به دما نيز يك‌سري نوسانات از خود نشان مي‌دهد. با ثابت نگه‌داشتن دماي منبع سرد و تغيير دادن دماي منبع گرم، شاهد تغييرات شار انرژي نسبت به اختلاف دماي منبع گرم و سرد بوديم. از طرفي با تغيير همزمان و هم‌اندازه دماي منبع سرد و گرم، تغييرات شار انرژي نسبت به دماي منبع گرم را بررسي كرديم. نتيجه‌گيري: تغييرات شار‌انرژي نسبت به زمان رفتار كاملا آشوبناك از خود نشان مي‌دهد و با كاهش طول توالي مقدار شار انرژي افزايش مي‌يابد. همچنين در اين مطالعه، شاهد تاثيرات دما ناشي از تابش نور ليزر بر روي شار انرژي بوديم به‌طوري‌كه مشاهده كرديم شار انرژي عبوري از سيستم در دماي 345 كلوين به ماكزيمم مقدار خود مي‌رسد. با اعمال گراديان دماي متغير، نتيجه گرفتيم كه از اختلاف دماي 10 درجه كلوين به بالا با كاهش طول توالي، مقدار شار انرژي افزايش مي‌يابد. با اعمال گراديان ثابت دما مشاهده كرديم كه وقتي دماي منبع گرم به 345 كلوين مي‌رسد، مقدار شار انرژي به بيشترين مقدار خود مي‌رسد.