رابطه سواد اطلاعاتي و قابليت‌هاي پژوهشي با نقش ميانجي اخلاق پژوهشي

زمينه: پيوند ميان دانش و اطلاعات نظري و كاربردي با قابليت ها و ظرفيت هاي پژوهشي، بدون توجه به اخلاق پژوهشي حلقه مفقودي است كه راه به جايي نمي برد و نيازمند ورود محققان به حوزه اخلاق پژوهشي و رابطه ي آن با ساير متغيرها مي باشد. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه سواد اطلاعاتي و قابليت‌هاي پژوهشي با نقش ميانجي اخلاق پژوهشي در بين دانشجويان تحصيلات تكميلي تربيت‌بدني انجام گرفت. روش: روش انجام پژوهش حاضر، توصيفي از نوع همبستگي مبتني بر روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي دانشجويان دانشگاه‏هاي تهران و علامه طباطبايي به تعداد 1100 نفر بود كه بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس،  نمونه‏اي به حجم 285 نفر انتخاب شدند. پرسشنامه‌هاي سواد اطلاعاتي، اخلاق پژوهشي و قابليت‌هاي پژوهشي  براي جمع‌آوري داده‏ها مورد استفاده قرار گرفتند. براي تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS، روش‌هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون، آزمون كايمو و بارتلت) و براي مدل‌سازي روابط بين متغيرها از نرم‌افزار Lisrel استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد سواد اطلاعاتي بر اخلاق پژوهشي اثر مستقيم دارد، همچنين اخلاق پژوهشي بر قابليت‌هاي پژوهشي اثر مستقيم و معنادار دارد و سواد اطلاعاتي نيز بر قابليت‌هاي پژوهشي اثر مثبت و مستقيم دارد. همچنين سواد اطلاعاتي از طريق اخلاق پژوهشي بر قابليت‌هاي پژوهشي اثر غيرمستقيم دارد.  نتيجه گيري: بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت سواد اطلاعاتي و اخلاق پژوهشي از متغيرهاي مهم و مؤثر بر قابليت‌هاي پژوهشي مي‌باشند.