رفع تعارض آيات بقا و قطع پيوندها در آخرت

يكي از مسائل مربوط به زندگي پس از مرگ و قيامت در قرآن كريم، وضعيت پيوندها و روابط بين انسان‌هاست كه آياتي حاكي از انقطاع و نابودي همه‌ي روابط پس از مرگ است. از دلايل پررنگ اين اتفاق، ترس و وحشت انسان‌ها از واقعه‌ي قيامت و مراحل بعدازآن و نيز روابط و دوستي‌هاي گناه‌آلود و بد سرانجام است. در آياتي ديگر الحاق افراد به اهل و خانواده و بقاي دوستي‌ها، در آخرت ديده مي‌شود. با نگاه سطحي و عدم‌تشخيص مصاديق صحيح و بي‌توجهي به اطلاق و تقييد آيات، به تقابلي ظاهري برخورد مي‌كنيم. نكته‌اي كه در اين پژوهش موردتوجه قرارگرفته است، وضعيت مؤمنين و كفار در مراحل مختلف آخرت و محور ارتباطات است كه با در نظر گرفتن اين دو مورد، آيات به‌ظاهر مختلف، در اين زمينه، مختص به گروهي خاص مي‌گردند. به‌طوركلي آياتي كه بيان‌گر قطع اسباب و نسب‌ها است، ارتباطاتي است كه خدامحور نبوده است، اما ارتباطي كه حول ايمان و تقوا باشد، در آخرت هم ماندگار مي‌باشند. در اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي با توجه به محور و اسباب پيوندها كه يا الهي‌اند و يا مادي و توسط خود قرآن و روايات تبيين شده‌اند، مصاديق آيات قطع روابط و بقاي آن‌ها، به‌خوبي روشن مي‌گردد. پرسش اصلي عبارت است از اينكه آيا ارتباطات دنيوي در آخرت به‌طوركلي منقطع مي‌شود يا نه؟