اثربخشي برنامه بازتواني ريوي بر رضايت و خود كارآمدي جنسي مردان مبتلا به انسداد مزمن ريوي : يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي

مقدمه: مبتلايان به بيماري انسداد مزمن ريوي در معرض خطر بيشتر از نظر مواجهه با مشكلات مربوط به نقص عملكرد جنسي نسبت به همسالان خود هستند. اين مطالعه با هدف اثربخشي برنامه بازتواني ريوي بر رضايت و خودكارامدي جنسي اين بيماران انجام شد.روش كار: مطالعه حاضر از نوع كارازمايي باليني تصادفي بود. بيماران مبتلا به انسداد مزمن ريوي كه داراي شرايط ورود به مطالعه بودند، به تعداد 40 نفر با استفاده از جدول اعداد تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. هر دو گروه در ابتدا پرسشنامه هاي رضايت جنسي و خودكارامدي جنسي را تكميل نمودند. براي افراد گروه مداخله برنامه باز تواني ريوي اجرا شد. هر دو پرسشنامه بلافاصله و يك ماه پس از پايان مداخله نوسط شركت كنندگان در هر دو گروه تكميل شد. داده ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس با اندازه هاي تكراري و تست تعقيبي بونفروني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: اكثر نمونه ها در محدوده 50 45 سال بود. ميانگين امتياز رضايت جنسي و خودكارامدي جنسي قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معني داري نداشت (p 0.05). در گروه مداخله، ميزان رضايت جنسي و خودكارامدي جنسي بلافاصله و يك ماه بعد از مداخله  به طور معني داري بيش از قبل مداخله بود (p 0.001).نتيجه گيري: برنامه باز تواني ريوي موجب بهبود خودكارامدي و رضايت جنسي بيماران مبتلا به انسداد مزمن ريوي شد. بنابراين اجراي اين برنامه ها براي بهبود فعاليت جنسي در اين بيماران پيشنهاد مي شود.