تدوين مدل علّي راهبردهاي يادگيري بر پايه‌ ادراك از سبك‌هاي فرزندپروري و سبك‌هاي تفكر با واسطه‌گري جهت‌گيري‌هاي مذهبي دانشجويان دختر

پژوهش حاضر با هدف تبيين نقش واسطه‌اي جهت‌گيري‌هاي مذهبي در رابطه‌ ادراك از سبك‌هاي فرزندپروري و سبك‌هاي تفكر با راهبردهاي يادگيري صورت پذيرفت. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است و جامعه‌ آماري شامل تمام دانشجويان دختر مقطع كارشناسي دانشگاه فردوسي مشهد بوده است كه با روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي تعداد 250 دانشجو انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌ سبك‌هاي فرزندپروري بامريند (1967)، جهت‌گيري مذهبي آلپورت و فيگن (1963)، سبك‌هاي تفكر استرنبرگ و واگنر (1992) و پرسش‌نامه‌ راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي پينتريچ و ديگروت (1990) را تكميل كردند. نتايج نشان داد كه از بين سبك‌هاي تفكر سبك تفكر قضايي و سبك تفكر دروني، و از بين سبك‌هاي فرزندپروري سبك فرزندپروري مقتدرانه داراي اثر مثبت و معناداري بر راهبردهاي يادگيري بودند. سبك تفكر سلسله‌مراتبي داراي اثر منفي و معنادار بر مذهب بيروني، و سبك تفكر بيروني داراي اثر مثبت و معنادار بر مذهب دروني بودند. سبك فرزندپروري سهل‌گيرانه اثر مثبت و معناداري بر مذهب بيروني داشت. همچنين مذهب دروني داراي اثر مثبت و معناداري بر راهبردهاي يادگيري بود. نتايج غيرمستقيم مسيرها نشان داد كه سبك‌ تفكر بيروني با واسطه‌گري مذهب دروني مي‌تواند بر ميزان راهبردهاي يادگيري دانشجويان بيفزايد