پيش بيني رضايت دانشجويان از تدريس برخط براساس صلاحيت تدريس مجازي اساتيد دانشگاه

هدف از تحقيق حاضر پيش بيني رضايت دانشجويان از تدريس برخط بر اساس صلاحيت تدريس مجازي اساتيد دانشگاه بين المللي چابهار است كه از نوع تحقيقات توصيفي – پيمايشي مي باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر را تمامي دانشجويان دانشگاه بين المللي چابهار تشكيل مي دهند كه تعداد 150 نفر از بين آنها به صورت تصادفي ساده انتخاب شده اند. در راستاي جمع آوري اطلاعات تحقيق از 2 پرسشنامه رضايت و كيفيت در يك دوره برخط سباستينلي و همكاران (2015) با پايايي 0.70 و صلاحيت اساتيد دارابي و همكاران (2006) با پايايي 0.80 استفاده شده است. نتايج حاصل از آزمون رگرسيون در راستاي بررسي فرضيات تحقيق نشان مي دهد كه متغير صلاحيت هاي تدريس مجازي توانايي پيش بيني متغير رضايت دانشجويان را به ميزان 0.301 دارد. همچنين، متغير صلاحيت هاي تدريس مجازي توانايي پيش بيني محتوا و ساختار دوره تدريس برخط، دشواري دوره تدريس برخط، تعاملات استاد - دانشجو و دانشجو – دانشجو در دوره تدريس برخط و پشتيباني تسهيل كننده در دوره تدريس برخط را به ترتيب به ميزان 0.278، 0.254، 0.377 و0.301 دارد. با توجه به نتايج به دست آمده مي توان چنين نتيجه گرفت كه صلاحيت هاي تدريس مجازي اساتيد دانشگاه بين المللي چابهار قابليت پيش بيني رضايت دانشجويان از تدريس برخط در ابعاد محتوا و ساختار ، دشواري دوره، تعاملات استاد - دانشجو و دانشجو – دانشجو و پشتيباني تسهيل كننده را داشته و به عبارتي، صلاحيت هاي تدريس مجازي اساتيد مي تواند بر رضايت دانشجويان در تدريس برخط موثر باشد.