مقايسه استرس ادراك شده، آسايش ذهني و تاب آوري در بين والدين كودكان اتيسم، كم توان ذهني و فزون كنش

مقدمه: اكثر والدين به هنگام تشخيص اختلال فرزندان خود، دچار واكنش انكار و سردرگمي شده و طيف گسترده اي از هيجانات از قبيل خشم، غمگيني، گريه و سوگ را نشان مي دهند.هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه استرس ادراك شده، آسايش ذهني و تاب آوري در بين والدين كودكان اتيسم، كم توان ذهني و فزون كنش انجام شد.روش: روش پژوهش حاضر توصيفي، علي_ مقايسه بود. جامعه آماري شامل تمامي مادران داراي فرزند عصب تحولي (اتيسم، كم توان ذهني و بيش فعال) شهر تهران بود. كه از اين ميان تعداد 210 مادر به شيوه نمونه گيري طبقه اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه استرس ادراك شده كوهن، تاب آوري كونور و ديويدسون و آسايش روانشناختي ريف بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماري spss نسخه 24 انجام شد.يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين استرس ادراك شده، تاب آوري و آسايش روانشناختي، در والدين كودكان اتيسم، كم توان ذهني و بيش فعال تفاوت معنادار وجود داشت (0/05 p). استرس ادراك شده در والدين داراي كودك اتيسم بيشتر است، آسايش روانشناختي در والدين داراي فرزند بيش فعال بيشتر بوده و تاب آوري در والدين داراي كم تواني ذهني بيشتر است.نتيجه گيري: با توجه به اين يافته ها داشتن كودك مبتلا به اختلال اتيسم، كم توان ذهني و بيش فعال، مي تواند بر تاب‌آوري، ادراك از استرس و آسايش روانشناختي تاثير بگذارد.