پيش بيني بهزيستي مدرسه بر اساس خوشبيني تحصيلي و تاب آوري تحصيلي در دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهرستان بانه

مقدمه: مدرسه از عوامل محيطي كمك كننده در تحول رواني نوجوانان است. مهمترين مكان براي بهبود سلامت در بين كودكان و نوجوانان مدرسه مي باشد و به همين منظور متوليان امر تعليم و تربيت در تلاش هستند كه با ايجاد شرايط مناسب در مدارس زمينه بهزيستي دانش آموزان را افزايش دهند. هدف: هدف از پژوهش حاضر پيش بيني بهزيستي مدرسه بر اساس خوشبيني تحصيلي و تاب آوري تحصيلي مي باشد. روش: جامعه آماري اين پژوهش را 821 نفر از دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهرستان بانه تشكيل دادند. با توجه به پاندمي كوويد-19 و عدم حضور دانش آموزان در مدرسه، پرسشنامه هاي بهزيستي مدرسه، تاب آوري تحصيلي (ARI) و خوشبيني تحصيلي بصورت يك لينك اينترنتي در اختيار دانش آموزان قرار گرفت. پس از تكميل پرسشنامه، ديتاي آنها جمع آوري و براي تحليل وارد نرم افزارهاي EXEL و SPSS شد. يافته ها: نتايج حاصل از مقدار چولگي و كشيدگي بهزيستي مدرسه با خوشبيني تحصيلي و تاب‌آوري تحصيلي نشان از نرمال بودن توزيع متغيرها در اين پژوهش مي‌دهند. نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش نشان دادند كه مقادير ضريب همبستگي پيرسون براي بهزيستي مدرسه با خوش‌بيني تحصيلي در سطح 1% داراي ارتباط از نوع منفي و براي بهزيستي مدرسه با تاب‌آوري تحصيلي در سطح 1% داراي ارتباط معني‌دار مثبت مي باشد.