پيش بيني بي صداقتي تحصيلي بر اساس باورهاي هوشي و استرس ناشي از انتظارات تحصيلي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر مشهد مرغاب

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني بي صداقتي تحصيلي بر اساس باورهاي هوشي و استرس ناشي از انتظارات تحصيلي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم انجام گرفت. اين پژوهش از نوع همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرمشهد مرغاب در سال تحصيلي 1402-1401 مي باشد كه تعداد 260 نفر طبق جدول مورگان و به صورت نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي به ‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات شامل مقياس بي صداقتي تحصيلي مك كاب و تريوينو (1996) ، پرسشنامه باورهاي هوشي بابايي (١٣٧٧) و پرسشنامه استرس ناشي از انتظارات تحصيلي انگ و هوان (2006) بود. جهت تجزيه‌وتحليل داده ها از نرم افزار spss و از روش ضريب همبستگي پيرسون ورگرسيون چندمتغيره استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه بي صداقتي تحصيلي بر اساس باور افزايشي هوش در دانش آموزان قابل پيش بيني مي باشد. اما بي صداقتي تحصيلي براساس استرس انتظارات تحصيلي (استرس ناشي از انتظارات والدين/ معلمان و استرس ناشي از انتظارات شخصي از خود) در دانش آموزان قابل پيش بيني نمي باشد. به طور كلي از نتايج پژوهش حاضر ميتوان نتيجه گرفت كه باورهاي هوشي از عوامل مهم براي بررسي و پيش بيني بي صداقتي تحصيلي دانش آموزان مي باشد.