مطالعه علل و زمينه هاي عدم استقبال بي سوادان از شركت در كلاس هاي نهضت سواد آموزي در استان كردستان

سواد آموزي خصوصاً سواد آموزي بزرگسالان يكي از مسائل عمده اجتماعي است كه نيازمند توجه جدي نهادها و سازمانهاي مختلف اعم از دولتي و غير دولتي است.عدم مراجعه و استقبال افراد كم سواد و بي سواد از كلاسهايي كه به همت نهضت سواد آموزي برگزار مي شود،در زمره مسائل عمده و اساسي اي است كه مقاله حاضر در صدد تبيين چرايي عدم مراجعه و استقبال بي سوادان از آن مي باشد. روش تحقيق به كار رفته در اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر شيوه جمع آوري و دريافت اطلاعات در حوزه مطالعات ميداني و همچنين از نظر ماهيت، كمي مي باشد.اين مطالعه كه در بازه زماني حدود دوسال و با همكاري تعداد زيادي از همكاران اصلي تحقيق و نيز مسولان، پرسشگران و مصاحبه شوندگان،درگستره استان كردستان انجام شده است، درصدد تبيين عوامل فرهنگي – اجتماعي، خانوادگي، اقتصادي،زمينه اي و روان شناختي مؤثر بر عدم استقبال بي سوادان از كلاسهاي نهضت سواد آموزي بوده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه آموزش هاي امروزي ما تداعي كننده و طوطي وار است و جايي براي تفكر و چالش يادگيرنده باقي نگذاشته است.در حالي كه مدل امروزي آموزش نظريه پردازان گشتالتي هستند كه تفكر خلاق و بارآور را مورد توجه قرار داده اند و بر اساس اصولي مانند تقارن، ترميم و گشتالت ناقص به دنبال درگيري شناختي يادگيرنده در كلاس هستند. در ميان عوامل مورد بررسي سه عامل؛انگيزشي،خانوادگي و اقتصادي بيشترين ناثير را در عدم استقبال بي سوادن از كلاس هاي نهضت سواد آموزي داشته است.