مقايسه پايداري عملكرد ژنوتيپ‌هاي سيب زميني در شرايط كم آبياري توسط آماره‌هاي پارامتريك و ناپارامتريك

اثر متقابل ژنوتيپ با محيط، امكان انتخاب ژنوتيپ‌هاي پايدار را براي طيف وسيعي از محيط‌ها فراهم مي‌‌كند. ارزيابي برهم‌كنش ژنوتيپ با محيط براي افزايش كارايي انتخاب ارقام با عملكرد بالا و پايدار در دامنه‌هاي وسيعي از محيط‌هاي متفاوت الزامي مي‌باشد. براي ارزيابي پايداري عملكرد و سازگاري 60 ژنوتيپ سيب‌زميني (دو رقم و 58 كلون پيشرفته)، 17 آماره پارامتريك و ناپارامتريك براي عملكرد غده در هشت محيط در طول فصل رشد 2018-2019 مورد ارزيابي قرار گرفت. ژنوتيپ‌ها در شرايط نرمال و كم‌آبي در طرح كرت خرد شده در كرج و اردبيل مورد ارزيابي قرار گرفتند. تجزيه واريانس مركب نشان داد كه اثر مكان و سال و نيز اثر ژنوتيپ معني‌دار مي‌باشند. اثر متقابل سال×مكان× ژنوتيپ در سطح احتمال 1 %معني‌دار شد. اثر ژنوتيپ نيز در سطح احتمال 1 % معني‌دار گرديد. اثرمتقابل ژنوتيپ×مكان و ژنوتيپ×سال معني‌دار نگرديد كه نشان‌دهنده آن است كه ميانگين عملكرد ژنوتيپ‌ها در مكان‌ها و سال‌هاي مختلف متفاوت نيست. گروه‌بندي ژنوتيپ‌ها بر اساس ميانگين عملكرد و آمار پايداري پارامتريك و ناپارامتريك نشان داد كه ژنوتيپ‌ها به چهار گروه اصلي تقسيم بندي مي‌شوند. نتايج آماره‌هاي پايداري و تجزيه خوشه‌اي نشان داد كه مي‌توان ژنوتيپ‌هاي G31، G21 و G36 را به عنوان ژنوتيپ-هاي پايدار و سازگار معرفي نمود. نتايج دندروگرام با نتايج آماره‌هاي پارامتريك و ناپارامتريك همديگر را تاييد كردند. در حالي‌كه ژنوتيپ‌‌هاي G49، G51، G53 و G56 با بالاترين مقادير، ناپايدارترين ژنوتيپ‌ها بودند. در مجموع بر اساس ميانگين رتبه پارامترهاي پايداري پارامتريك و ناپارامتريك، ژنوتيپ‌هايG31، G21 و G36كمترين تغييرات را داشتند و به‌عنوان پايدارترين ژنوتيپ‌‌ها شناخته شدند و بنابراين مي‌‌توان آنها را به عنوان ژنوتيپ‌‌هاي پايدار معرفي نمود.