مقايسه ميزان بيان PD-1 در خون محيطي بيماران مولتيپل اسكلروزيس و نوروميليت اپتيكا

زمينه و هدف: گيرنده PD-1 يا مرگ برنامه ريزي شده سلولي-1،  يكي از گيرنده هاي مهم مهاركننده در حفظ تحمل يا تولرانس و مهار تكثير و فعاليت سلول هاي ايمني فعال است. PD-1 تكثير سلول هاي T تنظيمي و مهار سلول هاي T خود واكنشگر را افزايش مي دهد و تحمل مركزي و محيطي را تنظيم مي كند. مولتيپل اسكلروزيس  (MS) و نوروميليت اپتيكا (NMO) اختلالات عصبي هستند كه با التهاب، دميلينه شدن توسط سيستم ايمني و آسيب آكسوني و عصبي در سيستم عصبي مركزي مشخص مي شوند. تظاهرات باليني NMO بسيار شبيه به MS است و منجر به تشخيص اشتباه مي شود. بنابراين وجود بيوماركرها يا نشانگرهاي تشخيصي خاص براي تشخيص صحيح بيماري هاي مدنظر، از اهميت ويژه اي برخوردار است. مواد و روش ها: در اينجا، بيان ژن PD-1 را در 40 بيمار MS، 20 بيمار NMO و 15 فرد سالم بررسي كرديم. بدين منظور، پس از استخراج RNA از خون افراد مورد مطالعه و سنتز cDNA، بيان ژن PD-1 با استفاده از روش كمي PCR مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان مي دهد كه بيان  mRNA ژن  PD-1در خون محيطي گروه بيماران MS در مقايسه با گروه بيماران NMO و گروه افراد سالم به طور قابل توجهي افزايش يافته است (به ترتيب با احتمال معنا داري 0/0008=p و 0/0024=p ) با اين حال، از نظر آماري تفاوت معني داري در بيان  mRNA ژن  PD-1 بين گروه NMO و گروه سالم وجود نداشت. بحث و نتيجه گيري: نتايج مطالعه ما نشان مي دهد كه سطح بيان mRNA PD-1 در بين بيماران اين دو گروه تفاوت معني داري دارد و پس از انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه، مي توان از اين ژن به عنوان بيوماركر تشخيصي براي افتراق اين دو بيماري استفاده كرد.