بررسي كيفيت انجام آموزش هنگام ترخيص به بيماران جراحي شده و عوامل مرتبط با آن در بيمارستان هاي آموزشي درماني شهر قم در سال 1399

مقدمه : با وجودي كه در عصر حاضر بيهوشي و جراحي نسبت به گذشته كم عارضه تر و موفقيت آميز تر شده است، ولي اضطراب جراحي و عوارض بعد از جراحي، همچنان به قوت خود باقي است. آموزش هايي كه به بيماران داده مي شود مي تواند اين عوارض را كاهش دهد، بر اين اساس، اين مطالعه با هدف بررسي عوامل موثر و دخيل در آموزش هاي بعد از جراحي به بيماران بستري در بخش هاي متفاوت جراحي انجام شده است.روش كار: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي-تحليلي گذشته نگر است كه در سال 1399 بر روي 268 بيماري كه در بيمارستان نكويي، هدايتي، فرقاني جراحي شده اند انجام شده است.بيماران با رضايت آگاهانه وارد مطالعه شدند و يك پرسشنامه توسط پرسنل آموزش ديده بي طرف از طريق مصاحبه با بيماران در زمان ترخيص آنان تكميل شده و كيفيت آموزش صورت گرفته و عوامل دخيل در آن بررسي شده است. اطلاعات شخصي اين بيماران كاملا محرمانه مانده به طوري كه مشخص نيست كدام پرسشنامه به كدام بيمار تعلق دارد و به علاوه نام جراح نيز محرمانه باقي مانده است. نتايج : براساس گروه جراحي مورد نظر، مشاهده شد كه جنسيت بيماران (0.001=P)، سن بيماران(0.001 P=)، و نوع جراحي در آن ها (0.001=P) با گروه جراحي آن ها ارتباط معنادار آماري داشته كه اين به دليل اختلاف در شاخص ها در گروه هاي مختلف جراحي و اختلاف در بيماران آن ها است (جدول 2). از سوي ديگر با ارزيابي و مقايسه وضعيت آموزش بيماران با اطلاعات ارزيابي شده در آن ها، مشاهده شد كه تنها تحصيلات (0.12=P) و سن بيماران (0.48=P) بر روي وضعيت آموزش آنها تاثير معنادار آماري داشته است، به طوري كه با افزايش سطح تحصيلات، تعداد افراد آموزش ديده كاهش يافته و همچنين بيشترين فراواني و شيوع افراد آموزش ديده در گروه سني 18 تا 50 سال مي باشند.نتيجه گيري : بر اساس نتايج حاصل از اين ارزيابي، برخي از عوامل موثر بر روي نتايج حاصل از آموزش بيماران مشخص گرديده و بر اين اساس و با تكيه بر اين نتايج مي توان آموزش اين بيماران را بهبود بخشيد.