امكان‌سنجي تحقق پياده مداري با تأكيد بر رويكرد TND(نمونه مطالعاتي: خيابان مدرس شهر كرمانشاه)

شهرها درگذشته از قابليت پياده مداري بالايي برخوردار بودند به گونه‌اي كه پياده‌روي به علت دسترسي آسان و هزينه كم اصلي‌ترين روش جابجايي مردم در فضاها براي كليه افراد جامعه به‌شمارمي‌رفت. اين امر با ورود اتومبيل و انقلاب صنعتي دست‌خوش تغيير شد؛ بدين‌معنا كه موضوع عابر پياده به دست فراموشي سپرده ‌شد. توجه به حمل‌و‌نقل موتوري شهرها را با مسائل جديدي همچون معضلات زيست‌محيطي، افزايش چاقي ‌مفرط افراد، بي‌هويتي و فقدان معنا روبه‌رو ساخت. رهيافت‌هاي بسياري جهت پاسخ به اين معضلات در جهان رقم خورده است. يكي از رهيافت‌هاي جديد برنامه‌ريزي و طراحي شهري كه تأكيد ويژه‌بر پياده مداري و محور پياده دارد رويكرد توسعه محلات سنتي (TND) است كه بسياري از ابعاد و شاخص‌هاي آن ارتباط وثيقي با ديدگاه و رويكرد پياده مداري دارد؛ بنابراين، پژوهش حاضر بر آن است تا قابليت پياده مداري در خيابان مدرس واقع در منطقه سه شهرداري كرمانشاه را با رويكرد TND مورد ارزيابي قرار دهد. اين خيابان به طول ۱۸۴۰ متر و عرض تقريبي ۱۷ متر - در بخش مياني اين مقدار افزايش مي‌يابد - نقشي تجاري و خدماتي دارد. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و گردآوري اطلاعات به‌صورت مطالعه كتب و اسناد كتابخانه‌اي، مشاهده ميداني و ابزار پرسشنامه ‌است. جامعه آماري اين پژوهش تمام شهروندان كرمانشاه است كه جمعيت تقريبي يك‌ميليون‌نفري را شامل مي‌شود. همچنين، با قرار دادن اين مقدار در فرمول كوكران حجم نمونه 384 نفر برآورد شده و نمونه‌گيري به‌طور تصادفي ساده صورت پذيرفته است. علاوه ‌بر آن، جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار تحليلي SPSS در قالب آزمون‌هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيره و تي تك متغيره استفاده‌شده‌ است. نتايج پژوهش حاضر حاكي از آن است كه تمامي مؤلفه‌هاي رويكرد TND بر پياده مداري مؤثرند. البته ميزان همبستگي هر شاخصِ رويكرد TND با پياده مداري متفاوت است. به‌طوري‌كه هشت عامل «وجود كاربري‌هاي جذاب»، «اختلاط كاربري»، «خوانايي مسير»، «تنوع در ساختمان‌ها»، «امنيت از جرائم»، «كيفيت زندگي اجتماعي»، «جذابيت و سرزندگي» و درنهايت «غناي حسي» نسبت به شاخص‌هاي ديگر همبستگي بيشتري با پياده مداري در خيابان مدرس دارند؛ بدين ترتيب، در ارتقا و پياده مدارسازي آن تأثيرگذارترند. نتايج ديگر بيانگر آن است كه تمام شاخص‌هاي مؤلفه معناشناختي بر سرزندگي و هويت‌مندي خيابان مدرس مؤثرند. چراكه علاوه بر مؤلفه‌هاي عيني مؤلفه‌هاي ذهني عابران را نيز پوشش مي‌دهند.