بررسي واژگان و تركيبات دري افغاني در كتاب كورسرخي

يكي از شاخه‌هاي خانواده‌ زباني هندواروپايي، شاخه‌ هند و ايراني است و زبان پارسي دري در اين دسته قرار مي‌گيرد. زبان پارسي دري، سومين دوره از ادوار زبان پارسي است كه پس از فروپاشي ساسانيان بدين سو پديدار شده است. اين زبان داراي سه گويش ايراني، افغاني و تاجيكي است و با وجود آن كه اين سه گويش از لحاظ ريشه و بنيان يكي هستند، اما به دلايل گوناگون از يكديگر فاصله گرفته‌اند و از نظر آوايي، واژگاني و دستوري دچار ديگرساني گشته‌اند. سالانه آثار گوناگون فراواني به اين سه گويش نگاشته مي‌شود كه به دليل دربرداشتن واژگان، اصطلاح‌ها و ويژگي‌هاي نحوي مختصّ هر گويش براي دو گويش ديگر نامفهوم واقع مي‌شوند. كتاب كورسرخي كتاب قابل توجهي است كه به زبان دري افغاني در ايران نوشته شده و در گستره‌ي «ناداستان» در حوزه‌ ادبيات مي‌گنجد. اين اثر در محافل ادبي مورد تحسين قرار گرفته است و دربردارنده‌ اصطلاح‌ها و واژگان كلاسيك و امروزين دري افغاني است. اين مقاله به بررسي شماري از واژگان و اصطلاح‌هاي دري افغاني مي‌پردازد كه در بسياري از لغت‌نامه‌ها و فرهنگ‌ها به چشم نمي‌خورد؛ در حالي كه بسياري از گويشوران افغانستاني، امروزه آن‌ها را به كار مي‌برند. مقاله‌ پيش‌رو تمامي اين موارد را مورد تحليل و بررسي قرار داده است. اين مقاله به شيوه‌ تحليلي - كتابخانه‌اي انجام پذيرفته است.