سنجش اثربخشي يادگيري الكترونيكي هم‌زمان و ناهم‌زمان بر عملكرد تحصيلي

مقدمه: هدف از يادگيري الكترونيكي ايجاد شرايط مطلوب يادگيري در فرآيند ياددهي يادگيري است. يكي از معيارهاي موفقيت در اين دوره‌ها آگاهي نسبت به اين روش يادگيري و استفاده مناسب از آن است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش الكترونيكي هم‌زمان و ناهم‌زمان بر عملكرد تحصيلي دانشجويان انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش كاربردي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه كنترل و آزمايش بود. جامعه‌آماري كليه دانشجويان كارشناسي پرستاري دانشگاه علوم‌ پزشكي همدان در نيمسال دوم سال تحصيلي 1400 بود (260 نفر). از اين جامعه آماري 30 نفر به صورت هدف‌مند انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند (هر گروه 15 نفر). در ابتدا پيش‌آزمون عملكرد تحصيلي از هر دو گروه گرفته شد. پس از آن گروه كنترل محتواي درس روان‌شناسي را در قالب آموزش الكترونيكي نا‌هم‌زمان و گروه آزمايش همان محتوا را در قالب آموزش الكترونيكي هم‌زمان آموزش ديدند. سپس، پس‌آزمون عملكرد تحصيلي از هر دو گروه گرفته شد. ابزار مورد استفاده شامل آزمون عملكرد تحصيلي با 20 سؤال عيني از درس روانشناسي بود. روايي اين ابزار از طريق تأييد متخصصين روان‌شناسي احراز شد. پايايي ابزار از طريق آلفاي كرونباخ براي پيش‌آزمون 0.81 و پس‌آزمون 0.79 محاسبه گرديد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون آماري كوواريانس تحليل شد. نتايج: نتيجه نشان داد، بين نمره عملكرد تحصيلي درس روان‌شناسي در پس‌آزمون دو گروه آموزش ديده به روش هم‌زمان تفاوت‌ معناداري وجود دارد (0.001 p)؛ استفاده از آموزش الكترونيكي هم زمان در گروه آزمايش موجب افزايش ميزان عملكرد تحصيلي در درس روانشناسي شده است. نتيجه‌گيري: بر اساس هدف از فرآيند ياددهي-يادگيري الكترونيكي، استفاده از آموزش هم‌زمان موجب بهبود عملكرد تحصيلي يادگيرندگان مي‌شود. بنابراين برنامه‌ريزي و استفاده از اين روش توصيه مي‌شود. محمد رضا نيلي: Google Scholar,Pubmed