نگاهي به روش هاي نوين و رويكرد هاي تازه در اجراي آزمون باليني ساختارمند عيني(OSCE)

براي ارزيابي دانشجويان پزشكي از آزمون باليني ساختارمند عيني (OSCE) استفاده مي شود. OSCE يكي از روشهاي ارزشيابي است كه در آن مهارتهاي باليني دانشجويان، در ايستگاه هاي شبيه سازي شده به صورت فيزيكي ارزيابي مي شود. اگرچه اجراي آزمون در ابتدا پيچيده و زمان بر بود، اما با اصلاح ساختارها و استفاده از دستورالعمل هاي جديد، اين نوع ارزيابي كارآمدتر شد. امروزه اين روش ارزيابي، به طور گسترده در آموزش عالي، در سراسر جهان انجام مي شود. اما روش انجام اين آزمون طي ساليان متمادي دستخوش تغييرات زيادي شده است. اخيرا استفاده از روشها و فناوري هاي نوين در به كارگيري اين آزمون مورد توجه قرار گرفته است. علاوه بر اين، دوره همه گيري COVID-19 نياز به استفاده از فناوريهاي آموزشي را آشكارتر كرد. در واقع، نوآوري در روشهاي تدريس و ارزشيابي چالش بزرگي براي مسئولان آموزش عالي بود. اگرچه استفاده از روشهاي نوين و فناوريها مي توانست بسياري از مشكلات ذكر شده با اين آزمون را حل كند، اما اكثر دانشگاه هاي ايران در دوران همه گيري كوويد- ۱۹ براي ارزيابي دانشجويان به روش OSCE يا به شيوه هاي مرسوم پايبند بودند يا آزمون را به تعويق انداختند. اين مقاله كوتاه تلاش ميكند تا روشها و رويكردهاي جديد در استفاده از OSCE را معرفي و تحليل كند. از اين طريق مي توان زمينه را براي اعمال كارآمد ارزشيابي در آموزش عالي ايران فراهم كرد.