اثربخشي برنامه درماني مجازي پذيرش و تعهد مبتني بر شفقت بر كمال‌گرايي و اضطراب مرگ پرستاران مبتلا به صفت شخصيتي وسواسي-جبري: يك مطالعه نيمه تجربي

زمينه و هدف: پرستاران با خصايص شخصيتي كمال‌گرايي و اضطراب مرگ، در معرض خطر روانشناختي هستند. هدف از اين پژوهش تعيين اثربخشي درمان پذيرش و تعهد مبتني بر شفقت بر اضطراب مرگ و كمال‌گرايي پرستاران مبتلا به صفت شخصيت وسواسي-جبري شاغل در بخش كرونا بوده است. مواد و روش‌ها: پژوهش‌ حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌ آزمون، پس‌ آزمون و پيگيري يك ماهه و گروه گواه بود. جامعه آماري شامل پرستاران بيمارستان‌هاي تأمين اجتماعي تهران و البرز در بخش كرونا در سال 1401-1400 بود. تعداد 28 پرستار شاغل در بخش كرونا كه در پرسش‌نامه شخصيت پنجمين راهنماي آماري و تشخيصي اختلالات رواني و اضطراب مرگ نمره متوسط اخذ نمودند، به شيوه در دسترس انتخاب و به شيوه تصادفي در گروه‌هاي آزمايش (14 نفر) و كنترل (13 نفر) قرار گرفتند. ابزارهاي اندازه‌گيري شامل اضطراب مرگ  Templerو كمال‌گرايي  Besharatبود كه شركت‌كنندگان پژوهش به آن‌ها پاسخ دادند. گروه آزمايش 10 جلسه 120 دقيقه‌اي برنامه‌ درماني را دريافت كردند، داده‌ها با استفاده از آناليز واريانس دوطرفه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: برنامه درماني مجازي باعث كاهش اضطراب مرگ (F=57/354, P 0/001 , Partial Eta=0/696)، كمال‌ گرايي خود مدار (F=11/76, P=0/002 , Partial Eta=0/325)، ‌كمال ‌گرايي ديگر مدار (F=5/46, P=0/0284 , Partial Eta=0/179) و كمال‌گرايي جامعه مدار (F=5/232, P=0/031 , Partial Eta=0/173) پرستاران مبتلا به خصايص شخصيت وسواسي شده است. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاكي از تأثير درمان پذيرش و تعهد مبتني بر شفقت بر بهبود خصايص شخصيتي مورد بررسي در گروه آزمايش بود، بنابراين از اين مداخله مي‌توان به عنوان درمان مكمل در شخصيت وسواسي استفاده كرد.