اثربخشي روان‌درماني مثبت‌نگر بر اميدواري و كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام:يك مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف: اختلال آهسته گامي سبب كاهش ميزان اميد دانش‌آموزان به زندگي و كيفيت زندگي تحصيلي مي‌شود. يكي از مداخلاتي كه سبب بهبود بهداشت رواني در افراد از جمله دانش‌آموزان مي‌شود، روان‌درماني مثبت‌نگر است. بنابراين، مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي رو‌ان درماني مثبت‌نگر بر اميدواري و كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام انجام شد.مواد و روش ها‌: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانش‌آموزان آهسته‌گام شهرستان زاهدان در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 69 نفر تشكيل داد. تعداد اعضاي نمونه در اين پژوهش 40 نفر از دانش‌آموزاني كه حاضر به همكاري بودند و ملاك هاي ورود به پژوهش را داشتند، تشكيل دادند كه به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفي به گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (20 نفر) منتسب شدند. گروه آزمايش به مدت 10 جلسه مداخله درماني مثبت انديشي را دريافت نمودند و گروه كنترل در اين مدت هيچ گونه مداخله اي دريافت نكردند. ابزار پژوهش حاضر، پرسش‌نامه‌هاي كيفيت زندگي در مدرسه Williams و Batten (1981) و مقياس اميد Miller (1988) بودند. از آناليز كوواريانس چندمتغيره جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: يافته ها حاكي از اين است كه روان درماني مثبت نگر بر اميدواري (92.55=F) و تمامي شاخصه هاي كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام مؤثر بود (0.001 P). به عبارتي ديگر، روان درماني مثبت‌نگر سبب افزايش اميدواري و كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام شد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد روان‌درماني مثبت نگر بر اميدواري و كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام مؤثر است. بنابراين، استفاده از اين روش درماني در رشد اميد و كيفيت زندگي تحصيلي دانش‌آموزان آهسته‌گام پيشنهاد مي‌شود.