تحليل امكان همگرايي با تأكيد بر همگرايي اقتصادي ميان كشورهاي منطقه قفقاز جنوبي مبتني بر مدل تلفيقي

منطقه قفقاز به دليل اهميت استراتژيكي و وجود منابع غني همواره از زمان هاي بسيار دور تاكنون به عنوان يك واحد ژئوپليتيكي كم نظير در دنيا مطرح است. به طور اعم حساسيت منطقه به عنوان كانون توجهات بين المللي همواره مطمع نظر قدرت هاي بيگانه در طول تاريخ قرار گرفته، به نحوي كه اين توجه طمعكارانه به همراه مسائل و چالش هاي قوميتي گوناگون سبب شده تا در منطقه نوعي تنش و عدم ثبات وجود داشته باشد. مقاله حاضر به بررسي موضوع همگرايي منطقه اي در منطقه قفقاز جنوبي بر اساس رويكردها و نظرات خرده سيستم هاي منطقه اي، همگرايي هاي منطقه اي و نظم منطقه اي مي پردازد. پرسشي كه در اينجا مطرح مي شود اين است كه روابط ميان كشورهاي منطقه قفقاز جنوبي بر اساس چه رويكردها و مدل هايي قابل تحليل و ارزيابي است؟ به عبارت ديگر، كدام يك از آنها مي توانند مبناي نظري مناسبي براي تجزيه و تحليل مناسبات منطقه باشد؟ در پاسخ مي توان گفت كه هر يك از نظريه ها مي توانند وضعيت منطقه قفاز جنوبي را تحليل كنند، اما بهره گيري از مدل تلفيقي و تركيبي نظريه خرده سيستم هاي منطقه اي، همگرايي هاي منطقه اي و نظم منطقه اي بهتر مي تواند مناسبات و معادلات پيچيده حاضر را تجزيه و تحليل نمايد. در حقيقت مسأله اصلي پژوهش حاضر تحليل و ارزيابي امكان همگرايي جمهوري هاي آذربايجان، ارمنستان و گرجستان در منطقه قفقاز جنوبي مبتني بر مدل تلفيقي است كه يافته هاي تحقيق نشان مي دهد، چشم انداز آينده روابط و مناسبات اين منطقه به سوي نوعي واگرايي سوق پيدا مي كند. روش تحقيق مقاله از نوع مطالعات تحليلي- توصيفي و بر پايه گردآوري اطلاعات كتابخانه اي، بررسي اسناد و مدارك و تجزيه و تحليل آنها و از نوع كيفي مي باشد.