چالش‌هاي تنظيم هيجان و پيامدهاي ناشي از آن در روابط بين‌فردي كودكان داراي ناتواني‌هاي يادگيري: مطالعۀ كيفي

هدف: پژوهش حاضر با هدف مطالعۀ چالش‌هاي تنظيم هيجان و پيامدهاي ناشي از آن در روابط بين‌فردي كودكان داراي ناتواني يادگيري شهر تهران انجام شد. روش‌ها: رويكرد پژوهش كيفي و روش پژوهش، از نوع تحليل محتوا بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانش‌آموزان دختر داراي ناتواني يادگيري مشغول به تحصيل در مقطع ابتدايي و معلمان ساكن تهران در سال تحصيلي 2-1401 بودند كه از آن ميان 15 دانش‌آموز بين 11-9 سال، همراهِ معلمانشان با ميانگين سني 6/42 سال به صورت هدفمند براي شركت در مصاحبه دعوت به همكاري شدند. يافته‌ها: تحليل محتواي حاصل از مصاحبه‌ها در هفت مقوله و 16 زيرمقوله شامل: سبك ارتباطي پركشمكش و فرساينده، سبك ارتباط ناارزنده‌ساز، شبه‌رابطه بدون‌ژرفا، دوگانۀ كنترل‌گري و كنترل‌پذيري، ناپختگي هيجاني، نابرازندگي پاسخ‌هاي هيجاني و راهبردهاي مبتني بر بازداري و سركوب طبقه‌بندي شد.نتيجه‌گيري: به‌طور كلي، چالش‌هاي تنظيم هيجان در دانش‌آموزان با ناتواني‌هاي يادگيري مي‌تواند به كاهش روابط مثبت، ايجاد انزوا و تنش، كاهش اعتماد به نفس و كاهش تعاملات اجتماعي منجر شود، بنابراين، ايجاد فضاي حمايت‌كننده و آموزش مهارت‌هاي تنظيم هيجان به آنها مي‌تواند بهبود روابط اجتماعي آنان را تسهيل كرده، به آنها در مقابلۀ بهينه با مشكلات تعاملي كمك مي‌كند.