گذر از گردشگري شهري به بازآفريني شهري (مطالعۀ موردي شهر زنجان)

گردشگري را يكي از مهم‌ترين صنايع توسعه پايدار در هر جامعه اي بايد دانست كه از تحرك بسياري در تغييرات اقتصادي، سياسي، اجتماعي، شهري و محيطي برخوردار است. تمركز بر جنبه هاي مختلف صنعت گردشگري، همراه با برنامه ريزي هاي مديريت محلي و ملي هر جامعه‌اي نقش بسيار بااهميتي در فرايندهاي بين‌المللي و ملي هر جامعه اي مي‌تواند ايفا كند. در اين ميان از نقش بازآفريني گردشگري در فضاي شهري نبايد غافل شد؛ امري كه مي تواند به‌عنوان دارايي و ثروت يك جامعه شهري بررسي شود. با اين رويكرد، نوشتار حاضر كوشيد گردشگري شهري را از منظر بازآفريني شهري وارسي كند. براي اين منظور ابتدا از طريق روش هاي ميداني و كتابخانه اي، داده ها گردآوري شد. حجم نمونه آماري طبق استانداردهاي موجود برابر با ۳۰ نفر بود كه متشكل از متخصصان حوزه گردشگري و كارشناسان حوزه شهري بود كه براساس روش دلفي انتخاب شدند؛ بر اين اساس، از نرم‌افزار SPSS براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج نشان داد كه از بين مؤلفه‌هاي ذكرشده، مؤلفه اثر احياي هويت تاريخي مركز شهر بر احساس غرور و افتخار ساكنان شهر (63/14) در رتبه اول و مؤلفه اثر توسعه گردشگري در بافت قديم شهر در درك مسئولان در حفظ آثار و بناها (95/10) در پايين‌ترين رتبه قرار دارد. افزايش گردشگري شهري باعث هويت‌بخشي و بازآفريني اماكن تاريخي شده و اطلاعات حاصل از حضور گردشگران با افزايش درآمد باعث رونق گردشگري و توجه هر چه بيشتر مديران شهري به بهسازي بافت هاي با ارزش تاريخي زنجان طي سال هاي اخير شده است كه ضمن ايجاد اشتغال، زمينه بازآفريني شهري را فراهم كرده است.