تأثير افزودن عسل بر خواص نانوذرات ‏CoFe2O4‎‏ توليدشده به روش سل - ژل خوداحتراقي

در طي سال‌هاي اخير، توجه بسياري از پژوهشگران به نانوذرات فريت كبالت به‌منزله يك ماده مغناطيسي پركاربرد در ساخت تجهيزات الكترونيكي، مغناطيسي و پزشكي جلب شده است. بر اين اساس، در پژوهش حاضر نيز، فرايند توليد اين نانوذرات با استفاده از روش سل - ژل در حضور عسل بررسي شد. به اين منظور، نمونه‌هايي در حضور 0، 5/0، 1، 5/1، 2 و 5/2 گرم عسل توليد شدند. به‌منظور ارزيابي خواص ساختاري، ريزساختاري و مغناطيسي نانوذرات توليدشده، آزمون‌هاي پراش پرتو ايكس (XRD)، آناليز حرارتي افتراقي (DTA) و وزن‌سنجي حرارتي (TG)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي نشر ميداني (FESEM) و آزمون مغناطش سنج نمونه نوساني (VSM) بر روي نمونه‌ها انجام شد. بررسي‌هاي فازشناسي نشان داد كه يك ساختار بلوري و تك‌فاز از فريت كبالت در حضور عسل تشكيل مي‌شود. همچنين، نتايج آزمون FTIR نشان داد كه در حضور عسل به ميزان چشمگيري از شدت باندهاي آلي كاسته مي‌شود. از سوي ديگر، حضور اين عامل به‌واسطه افزايش پايداري ژل و همچنين افزايش حرارت توليدي در مرحله پخت سبب ايجاد تغييرات شديدي در اندازه، شكل ظاهري و همچنين خواص مغناطيسي نانوذرات توليدي شد. افزودن عسل، با كاهش اندازه ذرات نانوبلورك‌ها و نانوذرات توليدشده، افزايش نيروي وادارندگي مغناطيسي را به همراه داشت، به‌گونه‌اي كه در نمونه حاوي 5/1 گرم عسل، اين پارامتر مغناطيسي تا حدود 1580 اورستد افزايش يافت. همچنين، مغناطش اشباع نيز در حضور عسل بيشتر از نمونه خام بود.