تأثير روش سنتز شيشه زيست‌فعال بر جريان‌يابي و پايداري ساختاري خميرهاي تزريق‌پذير تهيه ‌شده از آن

هدف از اين پروژه، بررسي اثر روش سنتز پودر شيشه زيست فعال بر خصوصيات جريان‌يابي و پايداري ساختاري خميرهاي تهيه ‌شده از آن مي‌باشد. سنتز شيشه زيست فعال 45S5 به روش ذوبي و سل-ژل صورت گرفت. خصوصيات رئولوژيكي، تزريق پذيري، مقاومت به آب‌شوئي و رفتار تشكيل رسوب كلسيم فسفاتي در محيط شبيه‌سازي شده بدن بعد از 21 روز، با بهره‌گيري از روش‌هاي طيف‌سنجي جذب نوري، طيف‌سنجي گسيل اتمي و برانگيختگي به كمك پلاسما و ميكروسكوپ الكتروني روبشي مورد بررسي قرار گرفت و درنهايت آزمون سمّيت سلولي و بررسي وابستگي آن به غلظت يون‌هاي رهايش يافته از خميرهاي مختلف انجام شد. پودر شيشه زيست فعال تهيه ‌شده به روش ذوبي، غير متخلخل با اندازه سطح ويژه حدود 3 مترمربع بر گرم بود؛ درصورتي‌كه پودر تهيه ‌شده به روش سل-ژل، متخلخل و اندازه سطح ويژه آن، حدود 12 مترمربع بر گرم بود. در خمير تهيه‌ شده با شيشه سل-ژل مقدار تنش تسليم، ويسكوزيته و تيكسوتروپي نسبت به نمونه تهيه‌ شده به روش ذوبي بيشتر بود، همچنين نيروي تزريق حدود 5 برابر افزايش يافت. استفاده از شيشه سل-ژل منجر به تشكيل خميرهايي با مقاومت آب‌شوئي كمتر شد؛ به‌طوري‌كه سرعت انحلال و رهايش يون‌ها از خمير حاوي شيشه سل-ژل بيشتر از نمونه مشابه با شيشه ذوبي بود. افزايش سطح ويژه پودر منجر به تشكيل سريع‌تر لايه آپاتيتي روي سطح نمونه‌ها شد؛ اما ميزان تكثير سلولي به دليل بالا بودن غلظت يون‌ها در محيط، كاهش يافت.