نقش ميكروRNAها در تشخيص و درمان گليوبلاستوما

مقدمه: ميكروRNAها از طريق كنترل بيان ژن‌هاي مختلف، تنظيم‌كننده‌هاي اصلي بسياري از فرايندهاي بيولوژيكي، مانند تكثير سلولي و آپوپتوز به‌ شمار مي‌آيند؛ بنابراين، تغيير بيان ميكروRNAها نقش مهمي در در بروز بيماري‌هاي مختلف از جمله سرطان ايفا مي‌كند. گليوبلاستوما مولتي‌فرم تهاجمي‌ترين تومور سيستم عصبي مركزي است كه با وجود پيشرفت در انواع روش‌هاي درماني، هنوز پيش‌آگهي آن ضعيف است. علاوه بر اين، گليوبلاستوما نوعي بيماري چندعاملي با ويژگي هتروژنيسيته است كه همين ويژگي دليل اصلي مقاومت آن به درمان‌هاي رايج است. شناسايي ميكروRNAها و تعيين كاهش يا افزايش بيان آن‌ها در گليوبلاستوما مي‌تواند يك روش تشخيصي سريع و كم‌تهاجم و يك روش درماني اميدواركننده در نظر گرفته شود. بيان خوشه ژني miR-143/145 در گليوبلاستوما كاهش مي‌يابد. مطالعات انجام‌شده در زمينه گليوبلاستوما نيز حاكي از آن است كه كاهش سطح بيان خوشه ژني miR 143/145 با پيش‌آگهي ضعيف در بيماران همراه است. پژوهش‌ها حاكي از آن است كه افزايش هر دو ميكروRNA سبب كاهش تكثير و تهاجم سلول‌هاي گليوبلاستوما مي‌شود. روش كار: در اين پژوهش از پايگاههاي منابع علمي Google Scholar، PubMed و Scopus با واژههاي كليدي MicroRNA، Glioblastoma، miR-143 و miR-145 بدون محدوده زماني و با عملگرهاي منطقي NOT، OR و AND جستجو انجام شد.يافته‌ها: بر اساس مقالات پژوهشي خلاصهاي از نقش miR 143/145 در گليوبلاستوما ارائه شد.نتيجه‌گيري: اين مطالعه مروري نشان داد كه ميكروRNAها در بسياري از مسيرهاي سيگنالينگ سلولي دخيل در تومورزايي و پيشرفت گليوبلاستوما، از جمله تكثير، تمايز، مرگ برنامه‌ريزي‌شده سلول، متاستاز، رگ‌زايي و مقاومت دارويي شركت مي‌كنند. ازاين‌رو، مي‌توان ميكروRNAها را به‌عنوان بيوماركرهاي تشخيصي و درماني در گليوبلاستوما به‌ كار برد.