تأثير 8 هفته تمرينات تداومي با شدت متوسط بر بيان ژن‌هاي آپوپتوزي بافت قلب موش‌هاي صحرايي سالمند

مقدمه: فرايند پيري با كاهش پيش‌رونده عملكرد قلبي به‌واسطه از دست ‌دادن ميوسيت هاي قلبي از طريق آپوپتوز مشخص مي‌شود. از طرفي، فعاليت بدني نه‌تنها باعث بهبود عملكرد قلبي مي شود، بلكه خطر بيماري هاي قلبي را هم كاهش مي دهد. ازاين‌رو، هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير 8 هفته تمرين تداومي با شدت متوسط بر بيان ژن BAX، P53 و كاسپاز ۳ بافت قلب موش هاي صحرايي نر سالمند بود.روش كار: در اين مطالعه تجربي، 16 سر موش صحرايي نر از نژاد ويستار با ميانگين سني 2.25±19 ماه و وزن 20.12±02/ 350 گرم به‌طور تصادفي به دو گروه تمرين تداومي با شدت متوسط (MT) و كنترل (C) تقسيم شدند. برنامه تمرين هوازي تداومي (MICT) به‌ مدت 8 هفته و ۵ جلسه در هفته با شدت 60 تا ۷۵ درصد حداكثر سرعت به‌صورت فزاينده انجام شد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني، پس از بيهوشي كامل، بافت قلب برداشته شد. مقادير بيان ژن BAX، P53 و كاسپاز۳ قلب به‌روش  Real time PCRاندازه‌گيري شد. از روش آماري t مستقل در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۱ براي تجزيه‌وتحليل داده استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه انجام ۸ هفته تمرين تداومي با شدت متوسط باعث كاهش معني‌دار شاخص‌هاي آپوپتوزي BAX (0.012=P)، P53 (0.015=P) و كاسپاز3 (0.002=P) در بافت قلب موش‌هاي سالمند نسبت به گروه كنترل شد.نتيجه‌گيري: به ‌نظر مي رسد كه انجام منظم تمرينات هوازي تداومي با شدت متوسط مي تواند در كاهش شاخص هاي آپوپتوز بافت قلب و كند شدن سرعت فرايند پيري نقش بسزايي داشته باشد.