اعتباريابي الگوي برنامه درسي اخلاق محيط‌زيستي مبتني بر برساختگرايي اجتماعي در دوره متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر، اعتباريابي الگوي برنامه درسي اخلاق محيط‌زيستي مبتني بر برساختگرايي اجتماعي در دوره متوسطه دوم است. اين پژوهش، كاربردي از نوع توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش كليه دبيران دوره متوسطه دوم استان مازندران به تعداد 11024 نفر (5692 مرد و 5332 زن) است. نمونه پژوهش شامل 360 نفر از دبيران دوره متوسطه دوم است كه به روش نمونه‌گيري خوشه اي نسبي چندمرحله اي با فرمول كوكران انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه محقق ساخته برساختگرايي اجتماعي داراي 23 گويه با مقياس پنج‌درجه‌اي ليكرت تنظيم‌شده است. جهت تعيين روايي پرسشنامه‌ها از روايي محتوايي و جهت بررسي پايايي پرسشنامه‌ها از پايايي مركب استفاده شد كه داراي وضعيت مناسب و قابل قبولي بود. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي، با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و PLS استفاده شد. نتايج نشان داد مؤلفه‌هاي هدف، محتوا، راهبردهاي ياددهي-يادگيري و ارزشيابي در تبيين الگوي برنامه درسي اخلاق محيط‌زيستي مبتني بر برساختگرايي اجتماعي مؤثر هستند و مدل از برازش مطلوبي برخوردار بود. برنامه درسي اخلاق محيط‌زيستي مبتني بر برساختگرايي اجتماعي موجب مي‌شود تا دانش آموزان به‌گونه‌اي فعال درگير شوند؛ هم‌چنين روي تفكر و درك به‌جاي به خاطر سپاري صرف متمركزشده و عملكرد بهتري داشته باشند. درواقع با استفاده از اين رويكرد، فعاليت هاي يادگيري اساسي در بستر دنياي واقعي در طبيعت رخ‌داده و سازنده گرايي دانش آموزان برانگيخته مي‌شود.