بررسي كارايي و اثربخشي پالايش محتوا (فيلترينگ) در سنجه‌ي تحليل اقتصادي حقوق

يكي از شيوه‌هاي كنترل و پيشگيري از جرم در فضاي سايبركه در ايران به صورت گسترده اي مورد بهره برداري قرار گرفته است، فيلترينگ يا پالايش محتوا است. كاربست فيلترينگ براي پيشگيري از جرم، در كنار منافعي كه ممكن است به همراه داشته باشد، مخارج و هزينه هاي خاص خود را دارد. به جهت محدوديت منابع و اجتناب از هزينه هاي نامطلوب ناشي از فيلترينگ، سنجش و ارزيابي هزينه ها و فايده هاي ناشي از فيلترينگ ضرورت دارد. در اين راستا نوشتار حاضر به روش توصيفي تحليلي و با رويكرد تحليل اقتصادي حقوق در صدد است فيلترينگ را با هدف «تعيين بهره وري» مورد بحث و بررسي قرار دهد. به اين ترتيب دو مؤلفه اصلي بهره‌وري، يعني «كارايي» و «اثربخشي» شاخص هاي ارزيابي فيلترينگ در اين مطالعه خواهد بود. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد اولاً؛ پالايش محتوا با همه هزينه‌هاي بالايي كه براي اجراي آن و در اثر اجراي آن به جامعه تحميل شده است، منافع اندكي در بر داشته است، لذا كارايي لازم را ندارد. ثانياً؛ به دلايل فني و اجتماعي متعدد فيلترينگ فاقد اثربخشي مورد انتظار و مطلوب است. نتيجه و نظريه اين مقاله آن است كه تجديدنظر در سياست‌هاي پالايش محتوا به شيوه موجود و كاربست ديگر شيوه هاي پيشگيري از جرم در فضاي سايبر ضرورت دارد.