سلامت روان، تحمل پريشاني و فرسودگي تحصيلي كارآموزان و كارورزان پزشكي عمومي دانشگاه علوم پزشكي كاشان در سال 1401

زمينه و هدف: پزشكي يكي از رشته‌هاي پراسترسي است كه مي‌تواند سلامت روان دانشجويان اين رشته را تهديد كند. اين مطالعه با هدف ارزيابي وضعيت سلامت روان، فرسودگي تحصيلي و تحمل پريشاني دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كاشان در مقطع كارآموزي و كارورزي انجام شد. روش‌ها: در مطالعه مقطعي حاضر در دانشگاه علوم پزشكي كاشان اجرا گرديد. جامعه آماري شامل دانشجويان پزشكي عمومي در مقطع كارآموزي و كارورزي در سال تحصيلي 1401-1400 بود (390=n) كه به روش سرشماري وارد مطالعه شدند. در مجموع 250 نفر فرم رضايت آگاهانه را تكميل و پرسشنامه‌هاي سلامت عمومي (GHQ-28)، تحمل پريشاني (DTS) سيمون و گاهر و فرسودگي تحصيلي Maslach را پاسخ دادند. يافته‌ها: ميانگين سلامت روان 8/02±25/47، تحمل پريشاني 11/8±45/62 و فرسودگي تحصيلي 16/03±39/42 بود كه با توجه به نقاط برش مربوط به هريك از پرسشنامه‌ها مي‌توان گفت كه 39/2 درصد فاقد علائم روانشناختي، 52/8 درصد دانشجويان داراي علائم خفيف و ۸ درصد داراي علائم متوسط بودند. 47/2 درصد دانشجويان تحمل پريشاني پايين را گزارش كردند. در رابطه با فرسودگي تحصيلي 74/4 درصد از دانشجويان خستگي عاطفي خيلي زياد را گزارش كردند. نتيجه‌گيري: دانشجويان به طور متوسط داراي علائم خفيف روانشناختي بودند ولي عليرغم تحمل پريشاني نسبتاً خوب، از فرسودگي عاطفي بالايي رنج مي‌بردند. با توجه به نقش فرسودگي عاطفي در بروز مشكلات روانشناختي در آينده، يافتن عوامل مؤثر بر آن و ارائه خدمات روانشناختي جهت كاهش و پيشگيري از آن حائز اهميت است.