ارزيابي كيفيت زندگي كودكان 8 تا 12 سال مبتلا به اختلال بيش فعالي- كم توجهي در طي پاندمي كوويد-19، مراجعه كننده به بيمارستان كارگرنژاد كاشان

زمينه و هدف: اختلال بيش فعالي- كم توجهي (ADHD) يكي از شايع ترين اختلالات عصبي رشدي در بين كودكان است كه تأثير منفي بر طيف وسيعي از جنبه ها از جمله توانايي يادگيري، روابط بين فردي، عزت نفس و احساسات دارد. با توجه به تاثير منفي پاندمي كوويد-19 بر سلامت روان كودكان و نوجوانان، اين مطالعه با هدف ارزيابي كيفيت زندگي كودكان 8 تا 12 سال مبتلا به اختلال بيش فعالي-كم توجهي در طول پاندمي كوويد-19 انجام شد.روش‌ها: در مطالعه‌ مقطعي حاضر، تعداد 54 كودك مبتلا به ADHD مراجعه كننده به درمانگاه بيمارستان كارگرنژاد كاشان در سال 1400 وارد مطالعه شدند. براي جمع آوري داده‌ها، از پرسشنامه مشخصات جمعيت شناختي و پرسشنامه كيفيت زندگي pedsQL استفاده گرديد. كودكان در 4 زيرمقياس عملكردي كيفيت زندگي شامل؛ جسماني، عاطفي، اجتماعي و تحصيلي و نمره كل مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين سني كودكان 9/15±1/43 سال بود. بالاترين نمره مربوط به عملكرد جسماني كودكان با ميانگين 15/08±74/48 و پايين ترين نمره مربوط به عملكرد تحصيلي با ميانگين 15/17±53/33 بود. از بين متغيرهاي مختلف مورد بررسي، ميان عملكرد تحصيلي و جنسيت رابطه معنادار ديده شد (0/04=P).نتيجه‌گيري: بيماري ADHD و كوويد-19 هر دو باعث افت كيفيت زندگي كودكان خصوصاً در حوزه عملكرد تحصيلي مي شوند كه مي تواند پيامدهاي ناسازگار روانشناختي در سال هاي بعدي زندگي آنها را پيش بيني نمايد. پيشنهاد مي شود در زمينه درمان اين اختلال و كنترل عوامل محيطي و خانوادگي موثر بر آن تحقيقات بيشتري انجام شود.