تاثير تزريق داخل تخمداني پلاسماي غني از پلاكت بر مورفولوژي تخمدان و مقاومت به انسولين در موش صحرايي مدل سندرم تخمدان پلي كيستيك (PCOS)

زمينه و هدف: سندرم تخمدان پلي كيستيك (PCOS) يك اختلال اندوكريني و ناباروري پيچيده است كه با علائم مختلفي مانند مقاومت به انسولين، هايپرآندروژنيسم، عدم تخمك‌گذاري و وجود كيست در تخمدان مشخص مي‌شود. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير تزريق داخل تخمداني پلاسماي غني از پلاكت (PRP) بر مورفولوژي تخمدان و مقاومت به انسولين در موش صحرايي مدل PCOS انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 20 سر موش صحرايي نژاد ويستار به 4 گروه (5=N): كنترل، Sham، PCOS و گروه PCOS تيمار شده با PRP تقسيم شدند. براي القاي PCOS از گاواژ مقدار 1 mg/kg لتروزول محلول در كربوكسي متيل سلولز 0/5 درصد استفاده شد. براي گروه تيمار شده با PRP، مقدار 35 ميكروليتر از PRP به طور مستقيم داخل هر دو تخمدان تزريق گرديد. پس از دوره 14 روزه تريتمنت، سطح سرمي انسولين، گلوكز خون و شاخص مقاومت به انسولين (HOMA-IR) اندازه گيري شد. همچنين برش هاي بافتي از تخمدان زده شد و تغييرات هيستوپاتولوژيك و تعداد فوليكول ها بررسي گرديد.يافته‌ها: در مقايسه با گروه PCOS، تزريق داخل تخمداني PRP سبب كاهش معني داري در سطح سرمي انسولين (0/01 P) و گلوكز (0/01 P) شد. گروه هاي دريافت كننده PRP كاهش معني داري در مقدار شاخص مقاومت با انسولين (HOMA-IR) را نشان دادند (0/0001 P). يافته‌هاي بافت شناسي نشان داد تيمار تك دوز با PRP سبب بهبود وضعيت پاتولوژيك تخمدان از جمله افزايش معني‌دار تعداد فوليكول هاي سالم (در همه مراحل تكاملي) و جسم زرد (0/0001 P) و كاهش معني دار تعداد فولكيول هاي كيستيك شد (0/0001 P).نتيجه‌گيري: تزريق PRP مي تواند سبب بهبود علائم PCOS از جمله مورفولوژي تخمدان و مقاومت به انسولين شود. با اين حال مطالعات بيشتري براي بررسي مكانيسم هاي اثرگذاري PRP مورد نياز است.