اثر مالكيت شركت هاي سرمايه گذاري بر كيفيت گزارشگري مالي (آزمون نظريه نظارت كارا)

در محيط اقتصادي كشور، سازمان‌ها و شركت‌هاي وابسته به دولت، با ايجاد شركت‌هاي سرمايه‌گذاري، مالكيت شركت‌هاي سهامي زيادي را در بورس اوراق بهادار به تملك خود در مي آورند. حضور روزافزون سرمايه گذاران نهادي و حقوقي در دايره مالكين شركت ها تأثيري است كه حضور فعال اين گروه بر نحوه حكمراني بر سازمان ها و همچنين عملكرد آنها دارند. هدف اصلي پژوهش تجربي حاضر تعيين تأثير مالكيت شركت هاي سرمايه گذاري بر كيفيت گزارشگري مالي با تاكيد بر نظريه نظارت فعال مي‌باشد. براي سنجش كيفيت گزارشگري مالي از شاخص هاي كيفيت افشاء، كيفيت اقلام تعهدي، مديريت سود اقلام تعهدي، مديريت سود واقعي و مديريت سود اقلام درآمدي استفاده ‌شده است. جامعه آماري اين پژوهش، شركت‌هاي پذيرفته‌ شده در بورس اوراق بهادار تهران است. داده‌هاي مورد مطالعه اين پژوهش شامل 1250 سال-شركت از سال‌هاي 1386 تا 1397 مي‌باشد. روش پژوهش از نوع همبستگي و علي پس‌رويدادي و روش آزمون فرضيه‌ها، آزمون همبستگي و رگرسيون است. نتايج خاصل از آزمون فرضيه هاي پژوهش نشان مي دهد كه مالكيت شركت هاي سرمايه گذاري و تمركز ماليكت شركت هاي سرمايه گذاري بر كيفيت گزارشگري مالي تاثير معني داري دارد.