ارايه مدلي جهت بهينه‌يابي سنجه‌هاي نقدشوندگي در بورس اوراق بهادار تهران

نقدشوندگي يك جنبۀ اساسي از كارايي بازار سهام به شمار مي رود و به لحاظ روش شناسي، اكثر تئوري هاي مربوط به مطالعه مرتبط با ساختار بازارهاي مالي ، مفاهيم مربوط به رفتار نقدشوندگي را بيش از ساير ويژگي هاي بازار مورد توجه قرار مي دهند. بنابراين نقش محوري نقدشوندگي بازار در شكل گيري قيمت‌ها، و كاهش هزينه و ريسك پذيره نويس‌ها و بازارسازها و ثبات سيستم‌هاي مالي مهم است لذا موضوع نقدشوندگي در سال هاي اخير توجه زيادي را در مطالعات دانشگاهي و همچنين در نشريات مهم به خود معطوف نموده است.دراين تحقيق معيارهاي هريك از انواع نقدشوندگي معرفي مي‌شوند و رابطه بين آنها نيز مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در واقع مسئله اصلي تحقيق اين است كه چه سنجه اي معيار برخورداري مطلوب(بهينه‌تر) جهت انتخاب نقدشوندگي در بورس اوراق بهادار تهران را دارد. هدف اين رساله ارزيابي و مقايسه توانمندي نقدشوندگي و طراحي مدلي جهت تبيين سنجه‌هاي نقدشوندگي در بورس اوراق بهادار تهران با تاكيد بر يازده معيار متفاوت مقايسه آن‌ها بود. براي اين منظور نمونه‌اي متشكل ازپنجاه شركت از شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي دوره زماني 1397/1/1تا 1397/12/29بررسي گرديد. براي نيل به هدف پژوهش از روش از تحليل عاملي- الگوريتم عددي ويكور كه از جمله روش هاي تصميم گيري چند معياره است، استفاده گرديده شد.