اولويت بندي عوامل سنجش حباب قيمتي سهام با رويكرد رفتاري

مدل‌هاي حباب رفتاري به طور كلي فرض مي‌كنند كه سرمايه‌گذاران حقيقي به عنوان افرادي غير‌مطلع و غير‌عقلائي، دنباله‌رو روند بوده و موجب تشكيل حباب مي‌گردند و اين در حالي است كه سرمايه‌گذاران حقوقي به عنوان مطلعين، با اتخاذ استراتژي معكوس رفتاري خلاف روند در پيش مي‌گيرند. لذا هدف اصلي تحقيق حاضر اولويت‌بندي عوامل سنجش حباب قيمتي سهام با رويكرد رفتاري بود. روش تحقيق حاضر توصيفي پيمايشي بوده و جامعه آماري را 10 نفر از خبرگان بازار سرمايه تشكيل مي‌دهند. براي اولويت‌بندي عوامل رفتاري شناسايي شده از ANP استفاده شد. براي تعيين نقشه روابط شبكه بايد ارزش آستانه محاسبه شود. در اين مطالعه ارزش آستانه برابر 0.059 بدست آمده است. براي نرمال‌سازي ترجيحات هر معيار، بايد مجموع مقادير آن معيار بر مجموع تمامي ترجيحات تقسيم شود. چون مقادير فازي هستند بنابراين جمع فازي هر سطر در معكوس مجموع ضرب مي‌شود. معكوس مجموع بايد محاسبه شود. هريك از مقادير بدست آمده وزن فازي و نرمال‌شده مربوط به معيارهاي اصلي هستند. در گام نهائي فازي‌زدائي مقادير بدست و محاسبات عدد كريسپ صورت گرفته است. نرخ ناسازگاري مقايسه‌هاي انجام شده 0.026 بدست آمده است كه كوچكتر از 0.1 مي‌باشد و بنابراين مي‌توان به مقايسه‌هاي انجام شده اعتماد كرد. محاسبات انجام شده براي تعيين اولويت معيارهاي اصلي نشان داد عدم تجانس سرمايه‌گذاران با وزن نرمال 0.128 از بيشترين اولويت برخوردار است. رفتار سفته‌بازي با وزن نرمال 0.107 در اولويت دوم قرار دارد. رفتار توده‌وار با وزن نرمال 0.1067 در اولويت سوم قرار دارد و حسابداري ذهني با وزن نرمال 0.092 در اولويت آخر قرار دارد.